« 1 » يعنى : پس بيرون رفت از شهر ترسان و مترقّب رسيدن دشمنان ، گفت : پروردگارا نجات بخش مرا از گروه ستمكاران . و از راه متعارف روانه شد ، اهل بيت آن حضرت گفتند كه : مناسب آن است كه از بيراهه تشريف ببريد چنانچه ابن زبير رفت ، تا آنكه اگر كسى به طلب شما بيايد شما را در نيابد ، حضرت فرمود كه : من از راه راست به در نمىروم تا حق تعالى آنچه خواهد ميان من و ايشان حكم كند « 2 » . به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كردهاند كه چون حضرت سيّد شهدا از مدينه بيرون رفت ، فوجهاى بسيار از ملائكه با علامتهاى محاربه و نيزهها در دست ، و بر اسبان بهشت سوار بر سر راه آن حضرت آمدند و سلام كردند و گفتند : اى حجّت خدا بر جميع خلايق بعد از جدّ و پدر و برادر خود ، به درستى كه حق تعالى جدّ تو را در مواطن بسيار به ما مدد و يارى كرد ، اكنون ما را به يارى تو فرستاده است ، فرمود : وعدهگاه ما و شما آن موضعى است كه حق تعالى براى شهادت و دفن من مقرّر فرموده است ، و آن كربلا است ، چون به آن بقعهء شريف برسم ، به نزد من آئيد ، ملائكه گفتند : اى حجّت خدا هر حكمى كه خواهى بفرما كه ما اطاعت مىكنيم ، و اگر از دشمنى مىترسى ما همراه توئيم و دفع ضرر ايشان از تو مىكنيم ، حضرت فرمود : ايشان ضررى به من نمىتوانند رسانيد تا به محل شهادت خود برسم . پس افواج بىشمار از مسلمانان جنّيان ظاهر شده ، چون به خدمت آن حضرت آمدند گفتند : اى سيّد و بزرگ ما ! ما شيعيان و ياوران توئيم ، آنچه خواهى در باب دشمنان خود و غير آن بفرما تا اطاعت كنيم ، و اگر بفرمائى جميع دشمنان تو را در همين ساعت هلاك كنيم بىآنكه خود تعب بكشى و حركتى بكنى ، حضرت آنها را دعا كرد و فرمود : مگر نخواندهايد در قرآن اين آيه را
« 3 » در هر جا كه باشيد ، در مىيابد شما را مرگ ، هر چند بوده باشيد در قلعههاى محكم . و باز فرموده :