جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 554

بيرون آمد معاويهء فاسق منكر خدا و رسول است كه عالم را به ضلالت خواهد افكند ، و آن ستارهء سياه كه ديده بود كه از ماه سياه بيرون آمد و بر آفتاب كوچك حمله كرد و او را فرو برد يزيد پسر معاويه است كه با فرزند من حسين جنگ خواهد كرد و او را شهيد خواهد كرد ، و در روز شهادت او آفتاب تيره خواهد شد ، و آفاق آسمان تيره خواهد شد ، تيرگى كفر و ضلالت آفاق جهان را فرو خواهد گرفت ؛ و آن ستاره‌هاى سياه كه ديده بود در زمين پهن خواهند شد منافقان بنى اميّه‌اند كه زمين را احاطه خواهند كرد « 1 » . فرات بن ابراهيم و ابن قولويه به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه روزى حضرت فاطمه عليها السّلام امام حسين عليه السّلام را برداشت ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن حضرت را گرفت و گفت : لعنت كند خدا كشندهء تو را ، و لعنت كند خدا عريان كنندهء تو را ، و لعنت كند خدا آنها را كه معاونت كنند بر قتل تو ، و خدا حكم كند ميانهء من و آنها كه يارى كنند كشندهء تو را . چون حضرت فاطمه عليها السّلام اين سخنان وحشت‌انگيز را شنيد گفت : اى پدر بزرگوار اينها چه سخنان است كه براى فرزند من مىگوئى ؟ حضرت فرمود كه : اى دختر به خاطر آوردم آنچه به او خواهد رسيد بعد از من و بعد از تو از آزار و ظلم و ستم و مكر و عدوان ، و او در آن روز ميان گروهى باشد از اصحاب خود كه مانند ستاره‌هاى آسمان باشند ، و با نهايت شوق روند و كشته شوند ، و گويا در نظر من است لشكرگاه ايشان و خيمه‌گاه ايشان و قبرهاى ايشان ، حضرت فاطمه عليها السّلام گفت : اى پدر آنچه مىفرمائى در كدام موضع واقع خواهد شد ؟ حضرت فرمود : در موضعى كه آن را كربلا گويند كه محل كرب و بلا و محنت و عناى اهل بيت رسول خدا بوده باشد ، و بيرون آيند و بر ايشان بدترين امّت من كه اگر براى يكى از ايشان جميع اهل آسمانها و زمين شفاعت كند ، شفاعت ايشان مقبول نگردد و ابد الآباد در عذاب اليم جهنّم معذّب باشند . فاطمه عليها السّلام گفت : اى پدر بزرگوار ! اين فرزند گرامى من كشته خواهد شد ؟ حضرت فرمود : بلى اى دختر چنان كشته شود كه هيچ‌كس پيش از او به آن نحو كشته نشده باشد ،