ابن بابويه و شيخ مفيد و صفّار و غير ايشان به اسانيد معتبرهء بسيار روايت كرده‌اند از حضرت امير المؤمنين و امام محمّد باقر و امام جعفر صادق عليهم السّلام و ابن عبّاس و غير او كه : حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر كه خواهد كه به روش زندگانى من زندگانى كند ، و به روش مردن من بميرد و داخل شود در جنّة المأوى كه پروردگار من به دست قدرت خود آن را غرس نموده است ، پس بايد كه ولايت على بن أبي طالب داشته باشد ، و با دشمنان او دشمن باشد ، و فضل او را بشناسد ، و اوصياى بعد از او را امام داند ، به درستى كه حق تعالى عطا كرده است به ايشان علم و فهم مرا ، و ايشان عترت منند ، و از گوشت و خون من به هم رسيده‌اند ، و حق تعالى فضل و علم مرا به ايشان روزى كرده است ، واى بر آنها كه انكار فضل ايشان مىكنند از امّت من ، و به سبب بدى كردن با ايشان قطع مىكنند صلهء مرا « 1 » . و به روايت ديگر گفت : به خدا شكايت مىكنم دشمنان ايشان را از امّت من كه انكار فضيلت ايشان مىنمايند ، به خدا سوگند كه فرزند من حسين را شهيد خواهند كرد بعد از من ، خدا ايشان را از شفاعت من محروم گرداند « 2 » .