شيخ طوسى به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر و امام جعفر صادق عليهما السّلام روايت كرده است كه حق تعالى به عوض شهادت به حضرت امام حسين عليه السّلام كرامت كرده آنكه امامت را در ذريّهء او قرار داد ، و شفا را در تربت او قرار داد ، و دعا را نزد قبر آن حضرت مستجاب گردانيد ، و روزهاى زيارت كنندگان او را در رفتن و برگشتن از عمر ايشان حساب نمىكند ؛ راوى گفت كه : هرگاه مردم به بركت زيارت آن حضرت آن قدر فضيلت مىيابند آيا آن حضرت خود به شهادت چه درجه يافته باشد ؟ حضرت فرمود : حق تعالى او را ملحق گردانيده است به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه با آن حضرت مىباشد در درجهء او و منزلت او « 1 » . ابن بابويه و ديگران به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه چون حضرت امام حسين عليه السّلام متولّد شد ، حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حضرت فاطمه عليها السّلام را خبر داد كه : امّت من اين فرزند را شهيد خواهند كرد ، فاطمه عليها السّلام گفت : من چنين فرزندى نمىخواهم ، حضرت فرمود كه : حق تعالى بعد از او امامت را در فرزندان او قرار داده است تا روز قيامت ، حضرت فاطمه عليها السّلام گفت : راضى شدم « 2 » .