جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 480

بعد از تورات آنكه زمين را به ميراث خواهند برد بندگان شايستهء من . پس حضرت فرمود : بشارت داد خدا پيغمبرش را كه اهل بيت او پادشاه زمين خواهند شد ، و به دنيا رجعت خواهند كرد ، و دشمنان خود را خواهند كشت . پس حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فاطمه عليها السّلام را خبر داد به ولادت حسين عليه السّلام و شهيد شدن او ، پس حامله شد به او با كراهت ، پس حضرت فرمود كه : هرگز ديده‌اى كسى را كه بشارت دهند او را به پسرى و حامله شود به او با كراهت ، يعنى : او مغموم شد و كراهت داشت از او به سبب شنيدن قتل او ، و در وقت وضع حمل نيز كراهت داشت به سبب اين . ميان ولادت امام حسن عليه السّلام و حامله شدن به امام حسين عليه السّلام به قدر يك طهر فاصله بود ، امام حسين عليه السّلام در شكم مادر شش ماه ماند ، مدّت شير خوردنش بيست و چهار ماه بود ، براى اين حق تعالى فرموده است كه : مدّت حمل او و بازگرفتن او از شير سى ماه بود « 1 » . شيخ طوسى و ديگران به سندهاى معتبر از حضرت على بن موسى الرّضا عليه السّلام روايت كرده‌اند كه چون حضرت امام حسين عليه السّلام متولّد شد ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اسماء بنت عميس را گفت كه : بياور فرزند مرا اى اسماء ، گفت كه : آن حضرت را در جامهء سفيدى پيچيده به خدمت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بردم ، حضرت او را گرفت و در دامن گذاشت ، در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه گفت ، پس جبرئيل نازل شد گفت : حق تعالى تو را سلام مىرساند مىفرمايد : چون على نسبت به تو به منزلهء هارون است نسبت به موسى ، پس او را به نام پسر كوچك هارون كن كه شبير است ، چون لغت تو عربى است او را حسين نام كن . پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را بوسيده و گريست فرمود كه : تو را مصيبت عظيمى در پيش است ، خداوندا لعنت كن كشندهء او را ، پس فرمود : اى اسماء اين خبر را به فاطمه مگو . چون روز هفتم شد ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آمد فرمود كه : بياور فرزند مرا ، چون به نزد آن حضرت بردم ، گوسفند سياه و سفيدى از براى او عقيقه كرد ، يك رانش را به قابله داد ، و سرش را تراشيدند ، به وزن موى سرش نقره تصدّق كرد ، خلوق بر سرش ماليد « 2 » ، پس