جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 483

تهنيت و تعزيت گفت ، حضرت فاطمه گريست و فرمود : كاش من او را نمىزائيدم ، جبرئيل گفت : قاتل حسين در آتش است ، حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه : من گواهى مىدهم كه در آتش است اى فاطمه ، و ليكن كشته نخواهد شد تا از او امامى به هم رسد كه ائمّهء هدايت‌كننده بعد از او از او به هم رسند . پس حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : امامان بعد از من على است كه هادى است ، و بعد از او حسن است كه مهدى است ، و بعد از او حسين است كه ناصر است ، و بعد از او علىّ بن الحسين است كه منصور است ، و بعد از او محمّد بن على شافع است ، و بعد از او جعفر بن محمّد نفاع است ، و بعد از او موسى بن جعفر امين است ، و بعد از او علىّ بن موسى الرّضاست ، و بعد از او محمّد بن على فعال است ، و بعد از او علىّ بن محمّد مؤتمن است ، و بعد از او حسن بن على علّام است ، و بعد از او آن كسى است كه در پشت سر او عيسى بن مريم نماز خواهد كرد ، پس حضرت فاطمه عليها السّلام از گريه ساكن شد . پس جبرئيل پيغام دردائيل را به آن حضرت رسانيد ، بيان كرد بلائى را كه او مبتلا گرديده است ، پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حضرت امام حسين عليه السّلام را بر روى دست گرفت و آن حضرت را در جامهء پشمينه‌اى پيچيده بودند ، بسوى آسمان بلند كرد گفت : خداوندا به حق اين مولود بر تو ، پس فرمود : بلكه به حق تو بر اين مولود و بر دو جدّ او محمّد و ابراهيم و بر اسماعيل و اسحاق و يعقوب كه اگر حسين را نزد تو قدرى هست راضى شو از دردائيل ، پس حق تعالى دعاى آن حضرت را مستجاب كرد و آن ملك را آمرزيد و بالهاى او را به او برگردانيد ، او را در مقام خود در صفهاى ملائكه جا داد و آن ملك را در آسمانها به اين مىشناسند كه مىگويند آزاد كردهء حسين است « 1 » . قطب راوندى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىآمد به نزد فرزندان شيرخوارهء فاطمه عليها السّلام ، آب دهان مبارك خود را در دهان ايشان مىانداخت و به فاطمه مىگفت كه : ايشان را شير مده « 2 » . ابن شهر آشوب روايت كرده است كه چون حضرت امام حسين عليه السّلام متولّد شد ، حضرت