« 1 » يعنى : مدّت حمل او و شير بازگرفتن او سى ماه بود ، تا آنكه چون به حدّ قوّت بدن و عقل رسيد و چهل سال از عمر او گذشت ، گفت : پروردگارا الهام كن مرا و توفيق بده كه شكر كنم نعمت تو را كه انعام كردهاى بر من و بر پدر و مادر من ، اصلاح كن از براى من بعضى از ذريّهء مرا . حضرت فرمود : اگر مىگفت همهء ذريّت مرا هرآينه همهء فرزندان او امام مىبودند ، و ليكن مخصوص گردانيد بعضى را « 2 » . على بن ابراهيم روايت كرده است در تفسير اين آيهء كريمه
« 3 » يعنى : وصيّت كرديم ما انسان را به والدين او به نيكى ، حامله شد به او مادر او از روى كراهت ، و وضع كرد او را از روى كراهت . حضرت فرمود : مراد از والدين حسن و حسين عليهما السّلاماند ، آن كسى كه حمل و وضع او از روى كراهت بود حضرت امام حسين عليه السّلام است ، زيرا كه حق تعالى بشارت داد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را به ولادت حسين و به آنكه امامت در فرزندان او خواهد بود تا روز قيامت . پس خبر داد آن حضرت را به آنچه خواهد رسيد به حضرت امام حسين عليه السّلام و به فرزندان او ، و در عوض اين مقرّر فرمود كه امامت در فرزندان او باشد ، و خبر داد كه حضرت امام حسين عليه السّلام كشته خواهد شد ، و حق تعالى او را در رجعت به دنيا بر خواهد گردانيد ، و يارى خواهد كرد او را تا دشمنان خود را بكشد ، و او را پادشاه جميع روى زمين گرداند ، چنانچه حق تعالى فرموده است كه :
« 4 » يعنى : مىخواهيم كه منّت گذاريم بر آنها كه ضعيف گردانيدهاند ايشان را در زمين ، و بگردانيم ايشان را امامان ، و بگردانيم ايشان را وارثان زمين ؛ باز فرموده است كه
« 5 » يعنى : به تحقيق كه ما نوشتيم در زبور