جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 349

اى حسن ! چون من از دنيا بروم ، مرا غسل ده و كفن كن و حنوط كن به بقيّهء حنوط جدّ خود رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه از كافور بهشت است ، جبرئيل آورده بود براى آن حضرت . چون مرا بر روى تخت گذاريد ، پيش تخت را كار نداريد و عقب آن را بگيريد ، به هر سو كه پيش تخت رود شما نيز از عقب آن برويد ، و به هر موضع كه جنازهء من بايستد آن موضع قبر من است ، آنجا جنازهء مرا بر زمين گذاريد . اى حسن ! تو بر من نماز كن و بر من هفت تكبير بگو ، بدان كه اين هفت تكبير حلال نيست بر احدى غير از من مگر بر مردى كه در آخر الزّمان به هم رسد از فرزندان برادرت حسين كه قائم و مهدى اين امّت است ، و كجيهاى اين خلق را او درست خواهد كرد . چون بر من نماز كنى اى حسن ، جنازه را از موضع خود بردار و خاك را از آن موضع دور كن ، پس در آنجا قبر كنده و لحد ساخته خواهى يافت ، و چوبى ساخته نقش كرده شده در آنجا خواهى ديد كه پدرم حضرت نوح عليه السّلام براى من ساخته در آنجا گذاشته است ، پس مرا بر روى آن تخته دفن كن ، و هفت خشت ساخته در آنجا خواهى يافت از خشتهاى بزرگ ، آنها را بر روى من بچين ، پس اندكى صبر كن و يك خشت را بردار و به قبر نظر كن ، مرا در آنجا نخواهى ديد زيرا به جدّ تو رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ملحق خواهم شد ، بدان كه هر پيغمبرى بميرد اگر چه در مشرق مدفون شده باشد و وصىّ او در مغرب باشد ، البتّه حق تعالى روح و جسد او را با روح و جسد وصىّ او جمع مىنمايد ، بعد از آن جدا مىشوند ، باز هر يك به قبرهاى خود برمىگردند . پس قبر مرا از خاك پر كن و پنهان كن موضع قبر مرا ، چون صبح شود تابوتى بر ناقه‌اى بند ، و سر آن ناقه را به كسى بده كه به جانب مدينه بكشد تا آنكه مردم ندانند كه من در كجا مدفون شده‌ام « 1 » . در بعضى از روايات معتبره از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرزند خود امام حسين عليه السّلام را امر كرد كه چهار قبر در چهار موضع از براى حضرت بسازد ، در مسجد كوفه و در رحبه و در نجف و در خانهء جعدة بن هبيره ، براى آنكه ملاعين خوارج و بنى اميّه موضع قبر آن حضرت را ندانند ، مبادا كه اراده كنند