سلوك كنى ، و مهمان را گرامى دارى ، و بر ارباب مشقّت و بلا ترحّم نمائى ، و خويشان را نوازش كنى ، و مسكينان را دوست دارى و با ايشان همنشينى نمائى ، و فروتنى كنى نزد خدا و خلق كه بهترين عبادتهاست ، و آرزوهاى خود را كوتاه كنى ، و پيوسته در ياد مرگ باشى ، و ترك كن دنيا را و خواهش آن را از دل به در كن ، زيرا كه تو گرو مرگى و نشانهء تيرهاى بلائى و افتادهء بيماريهائى .
تو را وصيّت مىكنم به ترس خداوند جبّار در پنهان و آشكار ، و تو را نهى مىكنم از پيشى گرفتن در گفتار و كردار پيش از آنكه تأمّل نمائى در عاقبت آن ، اگر تو را امرى از امور آخرت رو دهد ابتدا كن به آن و به تأخير مينداز ، چون تو را رو دهد امرى از امور دنيا در آن امر تأنّى نما تا بر تو معلوم شود كه رشد و صلاح تو در آن است ، زنهار كه حذر كن از جاهائى كه محل تهمت است و از مجلسى كه گمان بد به اهل آن مجلس مىبرند ، به درستى كه همنشين بد فريب مىدهد همنشين خود را .
اى فرزند ! پيوسته كار كن باش از براى خدا ، و از فحش و هرزه خود را زجركننده باش ، و به نيكىها امركننده باش و از بديها نهىكننده باش ، و با برادران از براى رضاى خدا برادرى كن ، و صالحان را براى صلاح ايشان دوست دار ، و با فاسقان مدارا كن كه ضرر به دين تو نرسانند ، و فاسقان را به دل دشمن دار و از اعمال ايشان كناره كن تا آنكه مثل ايشان نباشى ، زنهار بر سر راهها منشين ، و ترك كن مجادله را و با كسى كه عقل و علمى ندارد منازعه مكن .
اى فرزند ! در معيشت خود ميانهرو باش كه اسراف نكنى و تنگ نگيرى ، در عبادت خود نيز ميانهرو باش ، و بر تو باد در عبادت به عبادتى كه بر آن مداومت نمائى و طاقت آن داشته باشى ، و ملازم خاموشى باش تا از بلاهاى زبان به سلامت باشى ، و از براى خود به آخرت اعمال صالحه بفرست تا غنيمت يا بى ، و سعى كن در ياد گرفتن خيرات تا دانا گردى ، در همهء حال مشغول ذكر خداوند ذو الجلال باش ، و از اهل خود خردان را رحم كن و بزرگان و پيران ايشان را تعظيم كن ، و از هيچ طعامى مخور تا قدرى از آن را پيش از خوردن تصدّق كنى ، بر تو باد به روزه داشتن كه آن زكات بدن
جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 333
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٣٣