جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 332

عذاب الهى بپرهيزيد كه عقاب او شديد است ، خدا حفظ نمايد شما را اى اهل بيت ، و حفظ كند در ميان شما حرمت پيغمبر شما را ، به خدا مىسپارم شما را ، سلام و رحمت و بركات الهى بر شما باد . پس پيوسته لا إله الّا اللّه مىگفت تا به رحمت الهى و اصل شد در شب بيست و سوّم ماه مبارك رمضان در شب جمعه در سال چهلم هجرت ، و در شب بيست و يكم ضربت به آن حضرت رسيده بود « 1 » . مؤلّف گويد : اين تاريخ خلاف مشهور ميان شيعه است ، و موافق بعضى از اقوال عامّه است ، و عامّه را در تاريخ شهادت آن حضرت اقوالى ديگر نيز هست كه ذكر آنها فايده ندارد . شيخ مفيد و شيخ طوسى از حضرت امام حسن عليه السّلام وصيّت آن حضرت را چنين روايت كرده‌اند كه آن حضرت فرمود : چون هنگام وفات پدرم رسيد ، چنين ما را وصيّت كرد : اين چيزى است كه وصيّت مىكند به آن على بن أبي طالب برادر محمّد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و پسر عم و مصاحب آن حضرت ، اوّل وصيّت من آن است كه شهادت مىدهم به كلمهء لا إله الّا اللّه و به آنكه محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسول خدا و برگزيدهء اوست ، او را به علم خود برگزيده و او را به دانائى خود پسنديده است ، گواهى مىدهم كه خدا زنده خواهد كرد آنهائى را كه در قبرهايند ، و سؤال خواهد كرد مردم را از علمهاى ايشان ، و عالم است به آنچه در سينه‌هاى ايشان پنهان است . پس تو را وصيّت مىكنم اى حسن و تو نيكو وصىّ هستى براى من ، وصيّت مىكنم تو را به آنچه وصيّت كرده است مرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، چون من از دنيا بروم اى فرزند اصحاب من با تو موافقت ننمايند ، پس ملازم خانهء خود باش و بر گناهان خود گريه كن و دنيا را مقصود بزرگ خود قرار مده . وصيّت مىكنم تو را اى فرزند كه نماز را در وقت فضيلت بجا آورى ، و زكات را به اهل آن برسانى در وقتش ، و هر چه بر تو مشتبه باشد نزد آن خاموش باشى ، و در كارها ميانه‌رو باشى ، و عدالت نمائى در حالت خشنودى و غضب ، و با همسايگان خود نيكو