جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 304

شادى كرد گفت : به حق خداوند كعبه كه حضرت رسول را شناخت ، و به اين سبب آن روز را روز عرفه گفتند ، يعنى حضرت امير المؤمنين رسول خدا را شناخت . چون روز سوّم شد كه روز دهم ذى الحجّه بود ، ابو طالب در ميان مردم ندا كرد كه : حاضر شويد براى وليمهء فرزند من على ، و سيصد شتر و هزار گوسفند و گاو از براى اطعام مردم ذبح كرد و جميع اهل مكّه را از آن طعام خورانيد ، و ندا مىكرد در ميان مردم كه : هر كه خواهد از طعام فرزند من على تناول نمايد ، هفت شوط بر دور خانهء كعبه طواف كند و بيايد بر فرزند من على سلام كند كه حق تعالى او را شريف و بزرگوار گردانيده است ، و بعد از آن از وليمهء او تناول نمايد ، پس به اين سبب روز نحر را تعظيم و تكريم كردند و آن را عيد گردانيدند ، و قربانى در آن روز مقرّر شد . در آن وقت سن مبارك حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم سى سال بود ، و آن حضرت را بسيار دوست مىداشت ، مىفرمود كه : گهوارهء او را نزديك رختخواب من بگذاريد ، و خود متوجّه تربيت آن حضرت مىشد ، و جسد مطهّر آن حضرت را مىشست ، و شير در گلوى او مىريخت ، و در وقت خواب گهوارهء او را مىجنبانيد ، و در بيدارى با او سخن مىگفت ، او را بر سينهء مبارك خود مىچسبانيد ، مىفرمود كه : اين برادر من و ولىّ و ياور من ، و برگزيده و ذخيرهء من ، و پشت و پناه من است ، و شوهر دختر برگزيدهء من است ، و امين من است بر وصيّتها و علوم من ، و جانشين من است در امّت من ، پيوسته آن حضرت را برمىداشت و در كوهها و واديهاى مكّه مىگردانيد ، و علوم و اسرار الهى را بر گوش و جان او مىخواند « 1 » . مؤلّف گويد : تاريخ ولادت آن حضرت در اين حديث ، مخالف اخبار و اقوال گذشته است ، و محتمل است كه بناى اين حديث بر نسىء بوده باشد ، يا آنكه در سال ولادت آن حضرت قريش حج در ماه شعبان كرده باشند و آن را ذى الحجّه ناميده باشند ، چنانچه در ولادت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به آن اشاره نموديم . ابن شهر آشوب روايت كرده است كه : روزى فاطمه بنت اسد ديد كه حضرت