جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 165

سيّدة النّساء متولّد شد ، حق تعالى ملكى فرستاد كه بر زبان سيّد انبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جارى گردانيد كه آن حضرت را فاطمه ناميد ، پس با فاطمه خطاب كرد كه : تو را به علم بريدم از جهل ، و تو را بريدم از حائض شدن ، پس حضرت باقر عليه السّلام فرمود : به خدا سوگند كه حق تعالى او را در روز الست به علم خود مخصوص ، و از كثافت حيض و آلودگيها مطهّر گردانيد « 1 » . و در احاديث متواتره از طريق خاصّه و عامّه روايت شده است كه : آن حضرت را براى اين فاطمه ناميده‌اند كه حق تعالى او را و شيعيان او را از آتش جهنّم بريده است « 2 » . و ابن بابويه به سند معتبر از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت فاطمه عليها السّلام در روز قيامت بر كنار جهنّم خواهد ايستاد ، و در آن روز در ميان دو چشم هر كس نوشته خواهد شد كه مؤمن است يا كافر ، پس امر كنند در آن روز يكى از محبّان اهل بيت را كه گناه بسيار كرده باشد كه او را به جهنّم برند ، چون او را به نزديك جناب فاطمه رسانند ، آن جناب در پيشانى او بخواند كه محب آن حضرت و ذريّت آن حضرت است ، پس گويد : اى خداى من و سيّد من مرا فاطمه ناميدى و مرا وعده دادى كه به سبب من دوستان مرا از آتش جهنّم آزاد گردانى ، و وعدهء تو حق است و خلاف وعده نمىكنى . پس حق تعالى فرمايد : راست گفتى اى فاطمه ، به درستى كه من تو را فاطمه ناميدم و بريدم و قطع كردم تو را و هر كه تو را و امامان از ذريّت تو را دوست دارد و از مواليان تو و ايشان باشد از آتش جهنّم آزاد كردم ، و وعدهء من حق است و خلاف وعده نمىكنم ، براى آن امر كردم كه اين بنده را به سوى آتش برند تا تو او را شفاعت كنى و شفاعت تو را در حق او قبول كنم ، و ظاهر گردد بر ملائكه و انبياء و رسولان من قدر و منزلت تو نزد من ، پس هر كه را در ميان ديده‌اش بخوانى كه مؤمن است دستش را بگير و داخل بهشت گردان « 3 » . و ايضا به سند معتبر روايت كرده است : از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرسيدند كه : به چه سبب فاطمه را بتول مىنامى ؟ فرمود كه : براى آنكه خونى كه زنان ديگر مىبينند او