فصل دوّم در بيان اسماء شريفه و بعضى از فضائل آن حضرت است
ابن بابويه به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت فاطمه عليها السّلام را نه نام است نزد حق تعالى : فاطمه ، صديقه ، مباركه ، طاهره ، زكيّه ، راضيه ، مرضيّه ، محدّثه و زهرا ، پس حضرت فرمود : آيا مىدانى كه چيست تفسير فاطمه ؟ راوى عرض كرد : خبر ده مرا اى سيّد من ، فرمود : يعنى بريده شده است از بديها ، پس حضرت فرمود : اگر امير المؤمنين عليه السّلام فاطمه را تزويج نمىنمود او را كفوى نبود بر روى زمين تا روز قيامت « 1 » . مؤلّف گويد : صدّيقه به معنى معصومه است ، و مباركه يعنى صاحب بركت در علم و فضل و كمالات و معجزات و اولاد گرام ، طاهره يعنى پاكيزه از صفات نقص ، زكيّه يعنى نموكننده در كمالات و خيرات ، راضيه يعنى راضى به قضاى الهى ، مرضيّه يعنى پسنديدهء خدا و دوستان خدا ، محدّثه يعنى ملك با او سخن مىگفت ، و زهرا يعنى نورانى به نور صورى و معنوى . بدان كه اين حديث شريف دلالت مىكند بر آنكه حضرت على عليه السّلام از جميع پيغمبران و اوصياى ايشان به غير از پيغمبر آخر الزّمان صلّى اللّه عليه و آله و سلّم افضل باشد ، بلكه بعضى استدلال بر افضليّت فاطمهء زهراء عليها السّلام بر ايشان نيز كردهاند .