جلاء العيون ( فارسي ) — صفحة 125

« 1 » يعنى : هر نفسى چشندهء مرگ است ، و نيست جز آنكه تمام داده مىشويد مزدهاى خود را در روز قيامت ، پس هر كه دور گردانيده شود از آتش جهنّم داخل گردانند او را در بهشت ، پس رستگار گرديده است ؛ و نيست زندگى دنيا جز متاع فريب ، و رحمت الهى صبر فرماينده است از هر مصيبتى ، و خدا خلف است از هر كه هلاك شود و ثواب او تدارك مىنمايد آنچه را فوت شود ، پس بر خدا اعتماد كنيد و از او اميد بداريد ، به درستى كه مصيبت يافته كسى است كه از ثواب خدا محروم گردد و السّلام عليكم و رحمة اللّه . پس على عليه السّلام فرمود : اين خضر عليه السّلام بود كه به تعزيت ما آمده بود « 2 » . ايضاً ابن بابويه از ابن عبّاس روايت كرده است كه : چون حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به بستر بيمارى خوابيد ، اصحاب آن حضرت برگرد او جمع گرديدند ، عمّار بن ياسر رضى اللّه عنه برخاست گفت : پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول اللّه ، چون به جوار رحمت پروردگار خود و اصل گردى كه از ما تو را غسل خواهد داد ؟ حضرت فرمود : غسل دهندهء من على بن أبي طالب است زيرا كه هر عضوى از اعضاى مرا قصد مىكند بشويد ، ملائكه او را بر شستن آن عضو اعانت مىكنند ، گفت : پدر و مادرم فداى تو باد يا رسول اللّه ، كه از ما بر تو