صادق عليه السّلام فرمود :
« يا منصور ان هذا الامر لا يأتيكم ، الا بعد اياس لا و اللَّه حتى تميزوا لا و اللَّه حتى تمحصوا ، لا و اللَّه حتى يشقى من يشقى ، و يسعد من يسعد »
اى منصور صاحب الامر نخواهد آمد مگر بعد از آنكه به كلى مأيوس شويد . نه به خدا نمىآيد مگر بعد از آنكه خوب و بد شما امتياز يابند ، نه به خدا نمىآيد مگر موقعى كه پاك شويد ، نه به خدا او نميآيد مگر هنگامى كه آن كس كه شقى است ، شقاوتش آشكار گردد و آن كس كه سعادتمند است شناخته شود ! نيز در كمال الدين ازهانى تمار ( خرما فروش ) روايت كرده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : صاحب الامر را غيبتى است كه هر كس در غيبت او بخواهد بدين خود چنگ زند مثل اينست كه بخواهد با دست شاخه درخت خاردار قتاد « 1 » را از خار صاف گرداند سپس در حالى كه با دست مبارك اشاره مىنمود فرمود : اين طور آنگاه فرمود صاحب - الامر را غيبتى است كه بايد بندگان پناه به خدا برند و چنگ بدين خود زنند . در غيبت شيخ بسند ديگر نيز اين روايت آمده است .
هم در كمال الدين از عبد الرحمن بن سيابه نقل مىكند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
چگونه خواهيد بود هنگامى كه نه امامى داريد كه شما را هدايت كند و نه علمى كه بعضى از مردم را از بعضى ديگر جدا سازد ؟ در آن موقع از هم تميز داده مىشويد و امتحان مىدهيد و غربال خواهيد شد .
هامش
( 1 ) قتاد - نام درخت بزرگ خاردارى است كه خارهاى آن مانند سوزن تيز است .
عرب تحمل كارهاى مشكل و طاقت فرسا را بدست زدن بخارهاى اين درخت تشبيه نموده و مثل مىزنند . في المثل مىگويند : تحمل فلان كار براى فلانى مانند اينست كه شاخه درخت قتاد را بدست گرفته و با يك فشار از بالا به پائين شاخه را از خار پيراسته گرداند . بديهى است كه اين كار دست را مجروح و پاره پاره مىكند و جان آدمى را به لب مىرساند ! آرى در آخر - الزمان هم كسى كه بخواهد در ميان طوفان حوادث و امواج مفاسد و هزاران گونه موانع دينش را حفظ كند ، مانند كسى است كه خواسته باشد درخت قتاد را از خارهاى جانكاه صاف گرداند ! !