تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 797

مساهمون:

ص٧٩٧
هر كس حجر الاسود را برداشت كه در جاى خود نصب كند قرار نگرفت ، تا اينكه جوانى گندم گون و زيبا روى آمد و آن را برداشت و در جاى خود گذارد ، بطورى كه گوئى اصلا كنده نشده بود . در اين موقع صداى شادى حاجيان از هر سو برخاست ، سپس جوان مزبور از يكى از درهاى مسجد خارج شد ، من هم برخاستم و از هر طرف مردم را متفرق ساختم و بدنبال وى شتافتم : مردم هم به من راه ميدادند و مرا ديوانه مىپنداشتند ، ولى من در آن گير و دار چشم از او برنميگرفتم تا اينكه از ميان جمعيت بيرون آمدم . من با سرعت پشت سر او ميدويدم ؛ و او آهسته راه ميرفت ، مع هذا به او نميرسيدم وقتى به جائى رسيدم كه جز من كسى او را نميديد ، ايستاد و به من نگريست و گفت : آنچه با خوددارى بياور ! من هم نامه را به او دادم . بدون اينكه در آن بنگرد گفت : بگو از اين بيمارى وحشت مدار كه بعد از سى سال ديگر خواهى مرد ! در اين وقت گريه‌ام گرفت و چندان گريستم كه قدرت هر گونه حركتى از من سلب شد . در همين حال مرا گذاشت و رفت . ابن قولويه گفت : اين داستان را ابن هشام بعد از مراجعت نقل كرد . چون سال سيصد و شصت و هفت ( 367 ) رسيد ، ابن قولويه مريض شد و بامور خود پرداخت و تهيه لوازم قبر ميديد ، وصيت خود را نوشت و در اين باره سعى بليغ مبذول ميداشت . به او ميگفتند اين همه ترس براى چيست ؟ اميد است خداوند سلامتى بدهد ، ترس ندارد . ولى ابن قولويه ميگفت : اين همان سالى است كه قبلا وعدهء مرگ مرا داده‌اند و بالاخره در همان بيمارى رحلت فرمود . مؤلف : ابن قولويه استاد شيخ مفيد است « 1 » : شيخ طوسى در كتاب رجال
هامش
( 1 ) شيخ اجل اقدم ابو القاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسى قولويه قمى ، از مفاخر دانشمندان شيعه است . مؤلف در فصل دوم مقدمهء بحار ميگويد : كتاب « كامل الزيارة » تأليف ابن قولويه از اصول معروفه است كه شيخ طوسى در كتاب « تهذيب » و ساير محدثين در آثار خود از آن استفاده كرده‌اند . نجاشى در رجال مينويسد : « وى در جلالت قدر و وثاقت و تبحر در فقه و حديث مورد اتفاق همه دانشمندان ماست . پدرش محمد بن قولويه ملقب به « مسلمه » از برگزيدگان شاگردان سعد بن عبد اللَّه اشعرى بود . استاد ما شيخ مفيد علم فقه را از وى ( جعفر بن قولويه ) فرا گرفت . هر چه مردم در بارهء فقه او و خوبيهاى وى بگويند او بالاتر از آنست » . ابن حجر عسقلانى دانشمند سنى در « لسان الميزان » مينويسد : جعفر بن قولويه از بزرگان شيعه و علماى مشهور آنهاست . . . حسين بن عبيد اللَّه غضائرى و محمد بن سليم صابونى در مصر از وى استماع حديث كردند . شيخ طوسى نيز در « فهرست » مينويسد : ابن قولويه بعدد ابواب فقه كتاب نوشته است » ابن قولويه در حرم كاظمين ( ع ) و پدرش در باغ ملى قم مدفون است .