ابن بابويه همان روز وفات يافته است ! خود ابو الحسن سمرى هم بعد از اين خبر در نيمهء شعبان همان سال ( 329 ) رحلت كرد . اين روايت در كمال الدين با همين سند ذكر شده است .
نيز شيخ در غيبت ميفرمايد : جماعتى از علماء از شيخ صدوق روايت نمودند كه حسن بن احمد بن مكتب گفت در همان سالى كه ابو الحسن على بن محمد سمرى وفات يافت من در بغداد بودم . چند روز پيش از رحلتش به خدمت وى رسيدم . آن بزرگوار توقيعى كه از ناحيهء مقدسه صادر شده بود به اين عبارت براى مردم خواند .
بسم اللَّه الرحمن الرحيم اى على بن محمد سمرى ! خداوند پاداش برادرانت را در مرگ تو بزرگ گرداند ، چه كه تو تا شش روز ديگر خواهى مرد ، پس به كارهاى خود رسيدگى كن و به هيچ كس بعنوان جانشين خود وصيت منما كه غيبت كامل واقع شده است .
من آشكار نميشوم مگر بعد از اجازهء پروردگار عالم ؛ و اين بعد از گذشت زمانها و قساوت دلها و پر شدن زمين از ستم خواهد بود . عنقريب در ميان شيعيان كسانى پيدا ميشوند كه ادعا ميكنند مرا ديدهاند . آگاه باش كه هر كس پيش از خروج سفيانى و صيحهء آسمانى ادعا كند كه مرا ديده است ، دروغگو است و افترا مىبندد ، و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم » .
راوى حسن بن احمد بن مكتب ميگويد : از روى اين توقيع نسخهها نوشتيم و از نزد وى بيرون آمديم چون روز ششم شد ، نزد وى بازگشتيم ، ديديم نزديك است جان بدهد . به او گفتند جانشين شما كيست ؟ گفت : خدا را امرى است كه خود رساننده آنست . اين را گفت و جان بجان آفرين تسليم كرد ، و اين آخرين كلامى بود كه از وى شنيده شد . رضى اللَّه عنه . اين روايت در كمال الدين هم نقل شده است .
همچنين در غيبت شيخ است كه : جماعتى از علما از حسين بن على بن بابويه قمى براى من روايت نمودند كه گفت : جماعتى از علماى قم از جمله على بن احمد
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 688
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٨٨