ابن عمران صفار و حسين بن احمد بن ادريس رحمة اللَّه عليهم نقل ميكردند كه : در همان سال كه پدر من ( على بن بابويه ) وفات يافت به بغداد آمدند . ابو الحسن على بن محمد سمرى از هر كدام كه نزديك بوديم ميپرسيد از على بن بابويه چه خبر داريد ؟
ما هم ميگفتيم : نامه رسيده كه حالش خوب است .
تا آن روز كه وفات يافت باز احوال او را از ما پرسيد ، ما هم همان جواب را داديم . ولى او گفت : خداوند در مرگ على بن بابويه بشما اجر دهد . چه در همين موقع وى بجهان باقى شتافت ، ما هم تاريخ آن لحظه و روز و ماه را يادداشت كرديم چون هفده يا هيجده روز گذشت ، خبر رسيد كه على بن بابويه در همان ساعتى كه شيخ ابو الحسن سمرى فرموده بود وفات يافته است ! و هم شيخ طوسى ميگويد : حسين بن ابراهيم از ابو العباس محمد بن نوح از ابو نصر هبة اللَّه بن محمد كاتب براى من نقل كرد كه گفت : مقبرهء ابو الحسن سمرى رضى اللَّه عنه در جادهء معروف به « شارع خلنجى » جنب « باب المحول » نزديك نهر آب « ابو عتاب » واقع است ، و هم او گفت كه آن بزرگوار در سال 329 ( هجرى ) وفات يافت .
قطب الدين راوندى در كتاب « خرايج » مينويسد : دربانان و سفرائى كه در غيبت صغرى ( از طرف امامان عاليمقام ) مدح بسيارى از آنها شده است ، نخست : شيخ موثق ابو عمر و عثمان بن سعيد عمرى است . كه ابتداء حضرت امام على النقى عليه السّلام او را به اين سمت منصوب داشت و سپس فرزندش امام حسن عسكرى عليه السّلام او را ابقاء نمود و آن مرد بزرگ هم كارهاى آن دو امام عليهما السلام را در زمان حيات آنها به عهده گرفت و بعد از آن دو بزرگوار قيام بانجام كارهاى امام زمان عليه السّلام نمود ؛ توقيعات و جواب مسائل شيعيان هم بدست او صادر ميگشت .
چون عثمان بن سعيد بجوار رحمت حق شتافت ، فرزندش محمد بن عثمان بجاى وى نشست و رسيدگى بهمهء كارهاى او را به عهده گرفت . وقتى او هم وفات يافت ، أبو القاسم حسين بن روح نوبختى جانشين وى گرديد ، و بعد از درگذشت
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 689
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٦٨٩