مدت غيبت محلّ آنها بر عموم مخفى نبود ، بلكه مسلما بعضى از دوستان و نزديكان ، از محلّ اختفاى آنها اطلاع داشتند و آنها را ميديدهاند ، در صورتى كه عقيده شما نسبت به صاحب الزّمان چنين نيست .
جواب ميگوئيم : مطلب اين طور كه شما ميگوئيد نيست . زيرا بعقيدهء ما جمعى از ياران حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام در زمان خود آن حضرت فرزندش امام زمان را ديدند ، و بعد از وفات حضرت همانها از اصحاب خاص و نواب امام زمان و رابط ميان آن جناب و شيعيان بوده و چنان كه خواهيم ديد همهء آنها هم سرشناس بودند .
اينان احكام دين را از وجود اقدس امام زمان عليه السّلام ميپرسيدند و براى شيعيان نقل ميكردند و هر گاه سؤال كتبى داشتند بحضور امام برده و پاسخ آن را گرفته به آنان ميرسانيدند و هم وجوه شرعى شيعيان را با وكالتى كه از امام داشتند از آنها ميگرفتند و اينان جمعى بودند كه امام حسن عسكرى عليه السّلام در زمان حيات خود عدالت آنها را ستود و همه را بعنوان امين امام زمان معرفى كرد و بعد از خود ناظر املاك و متصدّى كارهاى خود گردانيد ، و آنها را به شخص و نام و نسب بمردم شناساند .
اين عده : ابو عمر عثمان بن سعيد روغن فروش و فرزندش محمد بن عثمان و ديگران بودند كه عنقريب اخبار آنها را بيان ميداريم . اينان همه داراى عقل و امانت و وثاقت و درايت و فهم و تحصيل و عظمت بودند ، و هم در نزد سلطان وقت بواسطهء جلالت قدر و مقام والائى كه داشتند بزرگ و گرامى بودند . چه كه در امانت دارى معروف و در عدالت مشهور بودند تا جايى كه اگر دشمن بر آنها فشار مىآورد سلطان از آنها حمايت نموده دفع شرّ ميكرد .
اين موضوعات همه ايراد شما را كه ميگوئيد كسى صاحب الزّمان را نديده است ، از درجهء اعتبار مياندازد .
بعد از درگذشت اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام باز تا مدت زمانى اخبار
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 458
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٥٨