خانهاش بر وصيّت خود گواه گرفت تا موقوفاتش محفوظ بماند و وجود فرزندش را از نظرها پوشيده دارد . چه آن حضرت با نبردن نامى از وى ، جان او را حفظ كرد پس كسى كه اين ماجرا را دليل بر باطل بودن ادعاى شيعه اماميه نسبت بوجود فرزند امام حسن عسكرى ( ع ) گرفته ، دور از عقل و عادت رفتار كرده است .
بعلاوه ما مىبينيم نظير اين وصيّت را حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام هم نمود . چه آن حضرت هنگام وفات پنج نفر را وصىّ كرد : اول آنها منصور خليفهء عباسى سلطان وقت بود . امام فرزندش موسى بن جعفر عليه السّلام را به تنهائى وصىّ ننمود ، بلكه براى اينكه جان وى از هر گونه خطرى محفوظ بماند او و قاضى و ربيع حاجب و خليفه و زوجهء خود حميده بربريه ( مادر امام موسى بن جعفر عليه السّلام ) را با فرزندش دستجمعى وصىّ گردانيد و وصيّت را با فرزندش ختم فرمود تا امامت او را پنهان نگاهدارد و ديگر از ميان فرزندانش هيچ كس را در وصيّت شريك نگردانيد ، چه ممكن بود ميان آنها افرادى باشند كه بعد از وفات حضرت مدعى جانشينى وى شوند و با امام موسى بن جعفر ( ع ) بمنازعه و رقابت برخيزند ! و به بهانه اينكه وصىّ بودهاند خود را امام بدانند ! ! اگر امام موسى بن جعفر در ميان فرزندان حضرت صادق ( ع ) مشهور و مقامش معلوم نبود ، و نسب صحيح و فضل و علمش شهرت نداشت و كسى او را نميشناخت امام او را هم در وصيّت خود نام نميبرد ، و بذكر نام ديگران اكتفا ميكرد ، چنان كه امام حسن عسكرى عليه السّلام چنين كرد .
سؤال اگر بگويند : بنا بگفتهء شما از زمان ولادت مهدى موعود تا كنون مدت زمانى است كه هيچ كس از جاى او خبر ندارد و كسى كه مورد اطمينان باشد او را نديده و از وى خبرى نياورده است و اين امر خارق العادهايست ، زيرا كسانى كه از ترس ستمگران يا بعلل ديگر غيبت نمودهاند ، مدت غيبتشان به بيست سال نكشيد و در
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت مهدى موعود عج ) ( فارسي ) — صفحة 457
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٥٧