بيدار نميشوند .
مؤلف : سيد بن طاوس « 1 » از كتاب جمع بين صحاح ششگانهء اهلسنت و هم از كتاب
هامش
( 1 ) در ميان دانشمندان شيعه چهار نفر مشهور به « ابن طاوس » ميباشند . خاندان آنها از بزرگترين خاندان علمى شيعه است و جز اينان فقهاء و محدثين و متكلمين و ادباى ديگرى هم از ميان آنان برخاسته و آثار ذى قيمتى بيادگار گذاردهاند .
نخست سيد عظيم الشأن رضى الدين على بن موسى بن جعفر بن طاوس حسنى حسينى متوفى بسال 664 كه مفخر اين دودمان و از پارساترين دانشمندان عاليقدر ماست . علامهء حلّى در كتاب « منهاج الصلاح » فرموده است : « او را از تمام دانشمندان عصر عابدتر ديدم » كتاب « كشف المحجة » « طرائف » « مصباح الزائر » « لهوف » « سعد السعود » « مهج الدعوات » « اقبال » « جمال الأسبوع » از تصنيفات اوست .
دوم - برادر وى جمال الدين احمد بن موسى متوفى در سنهء 673 ، فقيهى بزرگ و محدثى بلند پايه و استاد علامهء حلى است قريب هشتاد جلد تصنيفات نفيس و گرانمايه دارد . مانند « البشرى » در فقه در شش جلد و « الملاذ » چهار مجلد نيز در فقه و « شواهد القرآن » .
سوم - فرزند او غياث الدين سيد عبد الكريم بن احمد بن موسى متوفى بسال 693 علامه نورى در خاتمهء مستدرك مينويسد : وى نادرهء زمان و اعجوبهء روزگار بود . در تمام علوم عصر دست داشته و در عبادت گوى سبقت از همه كس ربوده و همانند ساير دانشمندان خاندان خود بسيار خوش رفتار و نيكو سخن و مردم دار بوده است . در ذكاوت و استعداد سرشار و حافظهء قوى در عصر خود نظير نداشته بطورى كه در يازده سالگى باندك زمانى قرآن مجيد را حفظ نمود .
كتاب « الشمل المنظوم » و كتاب « فرحة الغريّ » از جملهء تصنيفات اوست .
چهارم - رضى الدين على بن رضى الدين على بن موسى مؤلف كتاب « زوائد الفوائد » كه علامهء مجلسى روايت مشهور فضيلت نوزدهم ماه ربيع الاول را از آن نقل مىكند .
بايد دانست كه اينان همه از جانب مادر نوادهء شيخ طوسى پيشواى مجتهدين شيعه هستند زيرا جعفر جد رضى الدين اول داماد شيخ طوسى عليه الرحمه بوده است . بعلاوه مادر سيد رضى الدين و جمال الدين نيز دختر فقيه مشهور ورّام ابن ابى فراس مؤلف كتاب « مجموعه ورّام » است و بدين گونه اين خاندان اصيل از لحاظ حسب و نسب از جانب پدر و مادر امتيازى مخصوص دارند .