باب بيست و چهارم مهدى خليفة اللَّه است .
« 1 »
باب بيست و پنجم در اينكه مهدى ( ع ) از زمان غيبتش تا كنون زنده و باقى است و هيچ گونه اشكالى در بودنش نيست
بدليل حيات عيسى و خضر و الياس از اولياء اللَّه و زنده بودن دجال و شيطان از دشمنان خداوند ، چه اين عده باستناد كتاب و سنت تا كنون زنده ميباشند . اهل حديث در اين مورد اتفاق دارند . ولى بودن مهدى را منكرند ! آنها از دو نظر وجود مهدى را انكار كردهاند يكى به علت طول زمان غيبتش و ديگرى بودن وى در سرداب ، بدون اينكه كسى آب و غذائى براى او بياورد . و ميگويند كه اين عادتا محال است .
دليل زنده بودن مهدى موعود ( ع )
سپس مؤلف كتاب مذكور محمد بن يوسف بن محمد گنجى شافعى ميگويد :
با امداد الهى در حل اين مشكل ميگوئيم : دليل زنده بودن عيسى عليه السّلام از قرآن آيهء شريفه
وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ
« 2 » يعنى : تمام اهل كتاب پيش از مرگ عيسى و قبل از روز قيامت بوى ايمان مىآورند و او بر آنها گواه مىباشد ، در صورتى كه همه ميدانيم كه نصارى و اهل كتاب از موقع نزول اين آيه تا كنون ايمان به او نياوردهاند . پس ناچار بايد كه در آخر الزمان باشد و از اخبار پيغمبر ( سنت ) يكى اينكه مسلم در صحيح ضمن حديث مفصلى در بارهء خروج دجال ميگويد : پيغمبر فرمود : . . . پس عيسى بن مريم در مشرق دمشق جنب منارهء سفيد ما بين « مهروده » در حالى كه دو دست خود را
هامش
( 1 ) صفحه 218
( 2 ) نساء 157