بخواند و اللَّه اعلم .
باب سيزدهم كنيهء مهدى و اينكه خوى مهدى چون خوى پيغمبر است .
حذيفه از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله روايت نموده كه فرمود : « اگر از عمر دنيا جز يك روز نمانده باشد ، خداوند در آن روز مردى را برانگيزد كه نامش نام من و خويش خوى من و كنيهاش ابو عبد اللَّه باشد » اين حديث حسن و عالى است . معنى « خويش خوى من » در عبارت پيغمبر ( ص ) از بهترين كنايات است و اشاره بانتقام مهدى از كفار مىباشد ، چنان كه پيغمبر چنين كرد - و خدا فرموده :
إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
« 1 »
باب چهاردهم قريهاى كه مهدى از آنجا ظهور كند
« 2 » ابو نعيم اصفهانى در « عوالى » آورده است .
باب پانزدهم ابرى كه بر سر مهدى سايه ميافكند
« 3 » .
باب شانزدهم فرشتهاى كه با مهدى است
« 4 » اين حديث حسن را حفاظ پيشوايان اهل حديث نقل كردهاند . مانند ابو نعيم و طبرانى و غيرهم .
باب هفدهم اوصاف مهدى و رنگ وى ،
اندام او و خال صورتش « 5 » بسيارى از علماى حديث
هامش
( 1 ) منظور گنجى شافعى اينست كه : مهدى ( ع ) مانند پيغمبر اكرم ( ص ) با دشمنان خود كه دشمنان خدايند مىجنگد و آنها را سركوب و نابود ميسازد ، و اين معنى با خوى نيكو و رأفت آن حضرت منافات ندارد . چنان كه خداوند در عين اينكه به پيغمبر ميفرمايد :قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةًبه اين خطاب هم مفتخر ساخته است كه :إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ.
( 2 ) در صفحهء 294 گذشت
( 3 ) در صفحهء 294 گذشت ، و فقط سلسله سند روايات اين ابواب كمى با هم فرق دارد .
( 4 ) در صفحهء 294 گذشت ، و فقط سلسله سند روايات اين ابواب كمى با هم فرق دارد .
( 5 ) در صفحهء 294 گذشت ، و فقط سلسله سند روايات اين ابواب كمى با هم فرق دارد .