الْجاحدُونَ وَ يُكْثِرُ فِيها الْوَقَّاتُونَ وَ يَهْلِكُ فِيهِ الْمُسْتَعْجِلُونَ وَ يَنْجُو فِيهِ الْمُسْلِمُونَ .
يعنى : زيرا وى براى مدتى طولانى غيبت مينمايد و علاقمندان منتظر ظهورش خواهند بود ، و آنها كه ترديد دارند انكار ميكنند و مخالفين ، آن را بباد مسخره ميگيرند ! كسانى كه وقت ظهور را تعيين ميكنند بسيار و آنان كه در اين باره شتاب مينمايند به هلاكت ميرسند و آنها كه در مقام تسليم هستند رستگار ميشوند .
شيخ طوسى ( ره ) در كتاب غيبت از امام حسن عسكرى عليه السّلام روايت كرده كه چون امام زمان عليه السّلام متولد شد فرمود : ستمكاران ميخواستند مرا بكشند تا نسل من قطع شود ، اكنون كجا هستند كه قدرت خداوند را ببينند ؟ از اين رو امام آن مولود را « مُؤمّل » ناميد « 1 » .
نيز در آن كتاب از ابو سعيد خراسانى نقل مىكند كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم : آيا مهدى و قائم يكى است ؟ فرمود : آرى . عرضكردم : چرا او را مهدى ميگويند ؟ فرمود : زيرا براى هر امر پوشيدهاى راهنمائى شده است ، و از اين جهت او را قائم ميگويند كه در وقتى كه مردم او را فراموش كنند او قيام بامر عظيمى مىكند .
در ارشاد مفيد از محمد بن عجلان از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت نموده كه فرمود : هنگامى كه قائم عليه السّلام قيام نمايد مجددا مردم را باسلام دعوت مىكند و به احكام از دست رفته آن آشنا ميگرداند . و چون از جانب خداوند بامور گم شده راهنمائى مىشود ، او را ( مهدى ) ميگويند و به لحاظ اينكه بطرفدارى حق قيام مينمايد ( قائم ) مينامند .
فرات بن ابراهيم كوفى در تفسير خود از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت در تفسير آيهء شريفه :
وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً
فرمود : او حسين بن
هامش
( 1 ) مؤمل يعنى : منتظر ، و آرزو برآورده شده .