هر كار نيكى فقط اوست و الحمد للَّه اولا و آخرا ، و صلى اللَّه على محمد و اهل بيته الغُرّ الميامين النجباء المكرّمين » .
وفات علامه مجلسى
علّامهء مجلسى بعد از يك عمر گرانبها و تعليم و تربيت صدها شاگرد دانشمند ، و تأليف و تصنيف و ترجمه دهها كتاب سودمند و مؤثّر دينى به عربى و فارسى ، و آن همه آثار خيرى كه از خود بيادگار گذارد ، مطابق نقل « روضات الجنات » از مير محمد حسين خاتونآبادى سابق الذّكر كه خود نوهء مجلسى بوده است ، در شب بيست و هفتم ماه مبارك رمضان سال 1110 هجرى ، اوائل سلطنت شاه سلطان حسين صفوى در سنّ هفتاد و سه سالگى چشم از اين جهان فانى فرو بست و روح پر فتوحش بآشيان جنان پرواز نمود ، و در مسجد جامع اصفهان پهلوى پدر علّامهاش ملّا محمد تقى مجلسى مدفون گرديد . آرامگاه مجلسى از زمان درگذشتش تا كنون همواره مزار مجاورين و مسافرين از زن و مرد مسلمان بوده است .
اين فرد شعر مادهء تاريخ روز و ماه و سال رحلت آن مرحوم است و الحق كه نيكو سروده شده است :
ماه رمضان چو بيست و هفتش كم شد * تاريخ وفات باقر اعلم شد
توضيح اينكه جملهء « ماه رمضان » به حساب ابجد ( 1137 ) مىشود كه اگر بيست و هفت از آن كم كنيم ( 1110 ) خواهد شد ! ضمنا شاعر نكته سنج با كسر بيست و هفت از ماه رمضان اشاره بروز و ماه واقعه فوت او هم كرده است ! بعلاوهء اين دو دليل دليلهاى ديگر هم در دست است ، و همه شواهد زنده است كه علّامهء مجلسى در سال 1110 ديده از اين جهان فرو بسته ، بنا بر اين جاى بسى تعجّب است كه در پشت مجلدات بحار الانوار طبع جديد صريحا ( 1111 ) نوشتهاند كه بدون شك اشتباه است .