حسين ( ع ) را به بدنش ملحق كردند و چهل نفر از اهل بيت او پس از مراجعت از شام قبرش را زيارت كردند « 1 » و ابو ريحان تقريبا از علماى قرن چهارم هجرى است و در سال 440 از هجرت وفات يافته و كتابش در غايت اعتبار است و بعضى از شاگردان محدث نورى ( ره ) در كلمهء ( رد رأس الحسين ( ع ) الى جثته ) كه در عبارت ابو ريحان و جمع كثيرى از علما موجود است ، اشكالتراشى نموده كه عبارتشان كلمهء ( رجع ) و ( ارجاع ) و ( رجوع ) نيست و شايد ( رد ) به عنوان طى الارض بوده باشد اشكالى است كه وجهى ندارد و انجام اين كار به طريق طى الارض و خوارق العادة دليلى ندارد و قابل اعتنا نيست زيرا عبارت ابو ريحان در اصل عربى الآثار الباقية كه كلمهء ( رد ) دارد ولى در آخر عبارت هم كلمهء ( بعد انصرافهم من الشام ) را نيز دارد كه ملحق كردن رأس اطهر به بدن مبارك بعد از مراجعت و برگشت از شام را مىرساند و صريح در آن است كه قابل هيچگونه خدشه نيست چنانچه توضيح بيشترى بعدا راجع به اين موضوع داده مىشود .
پس اين كه بعضى از معاصرين در كتابش آمدن اسراى اهل بيت ( ع ) و بانوان و مخدرات خاندان رسالت ( ص ) را به كربلا نتوانسته انكار نمايد و قبول كرده است ولى در آخر كلامش گويد كه از عبارت سيد ( ره ) درنمىآيد كه اين تشرّف آنها در بيستم صفر بوده و اين حرف او بىوجه و اشكالتراشى و جمود بيشترى نيست .
خوب است عين عبارت وى نقل شود :
از نقل سيد بن طاووس در ملهوف « 2 » دانسته مىشود كه خانوادهء امام شهيد پس از مراجعت از شام اول به زيارت قبر حسين « 3 » آمدند و در همان زمان نيز كاروانى از حجاز براى زيارت آمد
هامش
( 1 ) . ترجمهء الآثار الباقية ، ص 392 ، ط تهران ، 1321 ش .
( 2 ) . ملهوف تصحيف است بلكه صحيح ( لهوف ) است ولى نظر به امانت در نقل همان لفظ تصحيف شده نقل شد .
( 3 ) . در نوشتن نام مبارك پيغمبر اكرم ( ص ) و همچنين يكى از نامهاى مبارك ائمه ( ع ) نبايد بدون نوشتن صلوات و سلام به مجرد نام مبارك اكتفا كرد مانند نوشتن اسامى اشخاص عادى رفتار نمود زيرا بىادبى و بىاحترامى است و خروج از آداب قرآن مجيد است كه در اغلب جاها رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را با القابش ذكر كرده مگر در چند مورد كه مقام اقتضاء كرده كه با اصل اسم مبارك ذكر شود يا اقلا اگر صلوات و سلام تفصيلا نگارش داده نشد با علامت ( ص ) يا ( ع ) اشاره شود ولى در عبارات بعضى اشخاص در عصر حاضر از باب تبعيت از استعمارگران و اذناب آنها در نوشتن اسامى مباركه حضرت ائمه ( ع ) رفتار بىاحترامى و بىادبى پيش گرفتهاند ولى قرآن مجيد مىفرمايد :إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماًپس لازم است صلوات و سلام خواه اسامى مباركهء آنها در زبان آيد و يا در مقام وجود كتبى به ميان آمده باشد فرقى ندارد .