باب سيم در ذكر امام مظلوم و شهيد مغموم سبط رسول الثّقلين حضرت ابى عبد اللّه الحسين عليه السلام
آن حضرت بعد از برادر نامدار اشرف و افضل اهالى روزگار بود .
ولادت شريفش در مدينه بود در پنجم ماه شعبان سال چهارم از هجرت .
مروى است كهام الفضل بنت الحارث به نزد پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - آمده گفت كه يا رسول اللّه ! خواب ناخوشى ديدهام ، پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه چه بود آن ؟ گفت : سخت بود ، رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه چه بود ؟ گفت : ديدم كه پارهاى از جسد تو بريده شد و در كنار من آمد . رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه نيكو خوابى ديدهاى ، فاطمه فرزندى خواهد زاد و در كنار تو خواهد بود .
ام الفضل گفت : پس حسين - عليه السلام - متولّد شد و به كنار من آمد ، چنان كه رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرموده بود . پس روزى درآمدم بر رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - و حسين - عليه السلام - را در كنار او نهادم ، پس نزديك شد به من التفات آن حضرت ، ناگاه هر دو چشم مبارك رسول - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - اشكبار گشت ، گفتم : پدر و مادرم فداى تو باد چه شد تو را ؟ پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - فرمود كه آمد جبرئيل ، پس خبر داد مرا كه امّت من خواهند كشت اين پسر را ؛ و مقدارى از خاك