و موسى سخنى به آنان نگفت مگر آنكه فرمود : « اميدوارم خداوند رهايى شما را از اين سختيها و دشواريها به زودى فراهم سازد » . آنگاه غايب شد و به مدين رفت و نزد شعيب ماند . غيبت دوم بر بنى اسرائيل بس دشوارتر از غيبت نخست بود و پنج سال و اندى به طول انجاميد . همچنان سختى و مشقت بر بنى اسرائيل فزونى مىگرفت و آن دانشمند نيز مسأله را همچنان مكتوم نگهداشت . آنگاه بنى اسرائيل كسانى را به نزد آن دانشمند فرستادند و دلهايشان خوش گشت . آن دانشمند به ايشان گفت : خداوند عز و جل به وى الهام كرده است كه پس از چهل سال آنان را از رنج و عذاب رهايى خواهد بخشيد . پس خداوند اين مدت را به سى سال كاهش داد . بنى اسرائيل گفتند :
هر نعمتى از سوى خداست و خداوند در پى اين سخن اين مدت را به بيست سال تقليل داد . بنى اسرائيل گفتند : از خداوند جز خير صادر نشود . و خداوند هم اين مدت را ده سال گردانيد . بنى اسرائيل گفتند : جز خدا كس ديگرى نتواند شر را بازگرداند .
پس خداوند به او وحى كرد كه به بنى اسرائيل بگو كه بازنگرديد من به موسى اجازهء رهايى شما را دادهام . در همان حالى كه بنى اسرائيل مشغول اين گفتگوها بودند ناگهان موسى در حالى كه سوار بر درازگوشى بود ، هويدا شد و به آنان سلام فرستاد .
آن مرد دانشمند از وى پرسيد : نامت چيست ؟ گفت : موسى . فرزند چه كسى ؟ فرزند عمران . فرزند چه كسى ؟ فرزند فاهت بن لاوى بن يعقوب . براى چه كار آمدهاى ؟
براى انجام رسالتى از جانب خداوند عزّ و جل . پس آن دانشمند برخاست و به سوى موسى رفت و دست آن حضرت را بوسيد . آنگاه موسى در ميان آنان نشست و دلهايشان را شاد گردانيد و بديشان فرمانهاى لازم را داد و سپس گروه گروهشان كرد .
بين اين ماجرا و رهايى بنى اسرائيل با غرق شدن فرعون چهل سال فاصله بود » .
وقوع غيبت اوصيا و حجج بعد از موسى تا زمان مسيح ( ع )
شيخ صدوق در اكمال الدين به اسناد خود از ائمه اهل بيت ( ع ) روايت كرده است كه :
« يوشع بن نون ( ع ) پس از موسى ( ع ) عهده دار رسالت گرديد و بر ظلم و ستم طاغوتيان شكيب ورزيد ، تا آنكه سه تن از زمامداران ستمگر دوران او از دنيا رفتند . آنگاه بود كه كار شعيب بالا گرفت . پس دو مرد از منافقان قوم موسى با صد هزار نفر به رويارويى صفوراء دختر شعيب ، همسر موسى ( ع ) ، در آمدند . يوشع با آنان جنگيد و بر ايشان چيره شد . كشتارى بزرگ به وقوع پيوست و آنان كه زنده مانده بودند از معركه گريختند و صفوراء نيز به اسارت در آمد . پس از يوشع تا زمان داوود ( ع ) ، حدود چهار صد سال ، ائمه كه يازده تن بودند مخفى شدند تا آنكه كار به دست آخرين آنان