است . پس در كارهاى خود به او رجوع كنيد و در مسائل مهم خويش به او تكيه كنيد . من به معرفى او مأمور شدهام و اينك او را معرفى كردم .
در بغداد ده نفر جزو وكلاى محمد بن عثمان بودند ، كه يكى از آنان حسين بن روح بود و باقى آنان از حسين بن روح به وى نزديكتر بودند . به طورى كه بزرگان شيعه در اين نكته ترديد نمىكردند كسى كه به عنوان جانشين محمد بن عثمان برگزيده خواهد شد جعفر بن احمد بن متيل يا پدر اوست . زيرا مشاهده مىكردند كه محمد بن عثمان با آنان نزديكتر است و بسيار به خانه آنان رفت و آمد مىكند ، حتى وى در روزهاى آخر عمر خويش جز از غذايى كه در خانه جعفر يا پدرش درست مىشد ، نمىخورد . و نيز در خانهء يكى از آن دو غذا مىخورد . اما چون بنابر انتخاب حسين بن روح شد همه تسليم شدند و وى را انكار نكردند و همه همانطور كه در اطاعت محمد بن عثمان بودند از حسين بن روح اطاعت مىكردند و در نزدش حضور داشتند يكى از اين فرمانبرداران نيز جعفر بن احمد بن متيل بود . جعفر گويد :
چون لحظهء مرگ محمد بن عثمان رسيده بود ، من بالاى سر او نشسته بودم از وى پرسش مىكردم و با او سخن مىگفتم . ابو القاسم بن روح نيز در پايين پاى وى نشسته بود . محمد بن عثمان به من گفت : من فرمان يافتهام كه به ابو القاسم حسين بن روح وصيت كنم . من از بالاى سر وى برخاستم و دست ابو القاسم را گرفتم و بر جاى خود نشانيدم و خود نيز در كنار پاى محمد بن عثمان نشستم .
در روايتى ديگر آمده است : حسين بن روح ساليان درازى وكيل محمد بن عثمان بود و در املاك وى نظارت داشت و از خاصان او به حساب مىآمد و محمد هر ماه سى دينار به عنوان حقوق به وى مىپرداخت و اين به جز چيزى بود كه وزرا و رؤساى شيعه مانند آل فرات و ديگران به وى پرداخت مىكردند و همين امر موجب شد كه محمد بن عثمان وى را به جانشينى خود برگزيند و به او وصيت كند .
شيخ طوسى در كتاب غيبت گويد : ابو القاسم در نظر مخالف و موافق خردمندترين مردمان بود و روش تقيه را به كار مىبست .
ابو القاسم حسين بن روح در شعبان سال 326 درگذشت و در نوبختيه در دروازهء رو به روى تل و دروازه آجر و دروازهء پل شوك به خاك سپرده شد .
چهارم : ابو الحسن على بن محمد سمرى ، حسين بن روح به وى وصيت كرد و او به كارى كه بدان مأمور شده بود پرداخت .
شيخ طوسى در كتاب غيبت به سند خود از احمد بن ابراهيم بن مخلد نقل كرده است كه گفت : در بغداد ، خدمت بزرگان شيعه رسيدم ، پس شيخ ابو الحسن على بن محمد سمرى ( قدس الله روحه ) آغاز به سخن كرد و گفت : خداوند على بن حسين بن بابويه قمى ( پدر
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 276
مساهمون: على حجت كرمانى
ص٢٧٦