سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 275

خداوندا ! وعده‌ات را برايم محقق كن . و نيز از وى روايت شده است كه گفت : امام قائم را ، كه درود خدا بر او باد ، ديدم كه به پرده‌هاى كعبه در مستجار آويخته بود و مىگفت : خداوندا ! به واسطهء من از دشمنانت انتقام بگير . يكى از ياران محمد بن عثمان بر وى وارد شد و ديد كه پيش روى او قطعه‌اى چوب است و نقاش ، آياتى از قرآن و نام ائمه ( ع ) را بر كناره‌هاى آن مىنگارد . محمد بن عثمان گفت : اين براى مزارم است ، مرا روى آن مىگذارند . يا گفت بدان تكيه مىدهم . اينك از كار آن فارغ شدم و هر روز در آن وارد مىشوم يك جزو از قرآن مىخوانم پس چون روز فلان از ماه فلان و از سال فلان فرا رسد من به سوى خدا روانه گردم و در آن مدفون شوم . و همانطور شد كه وى خود گفته بود . در روايت ديگرى است كه محمد بن عثمان براى خود قبرى حفر كرد و گفت : فرمان يافته‌ام كه خود را آماده كنم . سپس بعد از دو ماه از دنيا رفت . درگذشت وى در آخر جمادى الاولى سال 305 يا 304 رخ داد و جمعا وى در حدود پنجاه سال سفارت امام زمان ( ع ) را عهده‌دار بود « 8 » . وى را در كنار مادرش در خيابان باب الكوفه در بغداد به خاك سپردند . گويا مزار وى اينك در وسط صحراست . سوم : ابو القاسم حسين بن روح بن ابى بحر نوبختى ، ابو جعفر محمد بن عثمان دو يا سه سال پيش از وفاتش وى را به جانشينى خود انتخاب و معرفى كرد . وى سران و بزرگان شيعه را جمع كرد و به آنان گفت : اگر مرگ من فرا رسيد كار به دست ابو القاسم حسين بن روح نوبختى خواهد بود . به من فرمان داده شده است كه او را پس از خود به جاى خويش قرار دهم پس به او مراجعه و در كارهاى خود بر او تكيه كنيد . در روايت ديگرى آمده است كه از محمد بن عثمان پرسيدند : اگر براى تو مسأله‌اى پيش آمد ، چه كسى جانشين تو خواهد بود ؟ پاسخ داد : اين ابو القاسم حسين بن روح بن ابى بحر نوبختى جانشين من و سفير ميان شما و صاحب الامر ( ع ) است و وكيل او و مورد وثوق و امين