بنابراين ، عمر آن حضرت اندكى كمتر از چهل سال يا 41 سال و شش و يا هفت ماه بوده است . از اين مدت ، شش سال و پنج ماه با پدرش و 33 سال و چند ماه ، به قولى نه ماه ، پس از وى زيسته كه اين مدت را دوران امامت و خلافت آن حضرت محسوب كردهاند . آن امام ( ع ) دنبالهء خلافت معتصم و سپس خلافت واثق و متوكل و منتصر و مستعين و معتز را درك كرد و در پايان حكومت معتمد ، به شهادت رسيد .
مدت اقامت آن حضرت در سر من راى ، بيست سال و چند ماه بود و پس از وفات ، در خانهاش واقع در سرمنرأى به خاك سپرده شد .
مادر آن حضرت
مادر آن حضرت كنيزى بود به نام سمانه مغربيه . و در مناقب است كه مادرش معروف به سيدهام الفضل بود .
كنيهء آن حضرت
كنيهء وى ابو الحسن بود . برخى نيز وى را ابو الحسن ثالث مىخواندند .
لقب آن حضرت
ابن طلحه گويد : القاب آن حضرت عبارت بودند از : ناصح ، متوكل ، فتاح ، نقى ، مرتضى و مشهورترين القاب وى متوكل بود . اما آن حضرت اين لقب را مخفى مىكرد و به اصحابش مىفرمود از ياد كردن وى با اين لقب بپرهيزند . زيرا متوكل ، لقب خليفه عباسى بود .
نگارنده : همچنين آن حضرت به دو لقب هادى و نقى نيز شهرت داشت .
در مناقب در اين باره آمده است : القاب آن حضرت عبارت بودند از : نجيب ، مرتضى ، هادى ، نقى ، عالم ، فقيه ، امين ، مؤتمن ، طيب و عسكرى . وى معروف به عسكرى بود و خود و فرزند بزرگوارش به عسكريين معروفيت دارند . شيخ صدوق در علل الشرايع و معانى الاخبار گويد : از استادان خود رضى الله عنهم ، شنيدم كه مىگفتند : محلهاى كه على بن محمد و حسن بن على عليهما السلام در آن در سرمنرأى ساكن بودند ، عسكر ناميده مىشد از اين رو به هر يك از اين دو امام عسكرى گفته مىشود » .
در نساب سمعانى است كه عسكرى منسوب به عسكر در سرمنرأى است . سرمنرأى را معتصم بنا نهاد . بدين ترتيب كه چون شمار سپاهيانش بسيار شد و بغداد براى آنها تنگ