كردن و سستىشان رها كنيد . با سلطان با ترس و بيم و با دوست با تواضع و با دشمن با پرهيز و مراقبت و با عامهء مردم با گشاده رويى همنشينى كن .
اجل آفت آرزوست و نكوكارى غنيمت دورانديش و تفريط مصيبت صاحب قدرت است . بخل آبرو را مىدرد و دوستى فرا خوانندهء بديهاست . بزرگوارترين و گرامىترين خويها انجام كار خير و فريادرسى داد خواهان و تحقق آرزوى آرزومندان و تصديق گمان اميدواران و زيادى دوستان در زندگى و بسيارى گريندگان پس از وفات است .
يكى از دعاهاى كوتاه آن حضرت
صدوق در عيون اخبار الرضا به سند خود از ابو جعفر ثانى ( ع ) از پدرانش از حسين بن على ( ع ) خبر بلندى را روايت كرده و در آن از هر يك از ائمه دعايى نقل نموده تا به امام رضا ( ع ) رسيده و گفته است آن امام دعايى داشت و بدان خدا را مىخواند : « اللهم اعطنى الهدى و ثبتنى عليه و احشرنى عليه امنا امن من لا خوف عليه و لا حزن و لا جزع انك اهل التقوى و اهل المغفرة . »
اشعار منسوب به امام رضا ( ع )
در مناقب ابن شهر آشوب آمده است كه امام رضا ( ع ) اين اشعار را سرود . در صفحات آينده در مورد نسبت انشاد اين اشعار به امام رضا ( ع ) سخن خواهيم گفت :
اذا كان دونى من بليت بجهله * ابيت لنفسى ان اقابل بالجهل « 68 » و ان كان مثلى فى محلى من النهى * اخذت بحلمي كى اجل عن المثل « 69 » و ان كنت ادنى منه فى الفضل و الحجى * عرفت له حق التقدم و الفضل « 70 »
همچنين ابن شهر آشوب اشعار زير را نيز به امام رضا ( ع ) نسبت داده است ( نگارنده ) دربارهء اين نسبت نيز بعدا توضيح خواهيم داد :
و ذى غلية سالمته فقهرته * فاوقرته منى بعفو التحمل « 71 » و لم ار للاشياء اسرع مهلكا * لغمر قديم من و داد معجّل « 72 »
هامش
( 68 ) اگر كسى پايينتر از من باشد كه به نادانى او گرفتار آمده باشم خود را از او دور مىكنم كه مبادا با نادانى با او روبرو شوم .
( 69 ) و اگر او از نظر خرد همچو خودم باشد به حلم خود متوسل مىشود تا از همتاى خودم بالاتر آيم .
( 70 ) و اگر از نظر فضل و خرد از او پايينتر باشم براى او حق تقدم و فضل مىشناسم .
( 71 ) و نيرنگ بازى كه با او دست دوستى دادم و پس از وى جدا شدم پس باز يادى تحمل و توانم او را گرانبار كردم .
( 72 ) و هيچ چيز را نديدم كه سريعتر از دوستى شتابزده براى بر طرف كردن كينهء قديمى نابود شود .