پيامبرش و سنتى از امامش . سنت پروردگارش رازپوشى است و سنت پيامبرش مدارا با مردم و اما سنت امامش شكيبايى در سختى و تنگى است . كسى كه نعمت دارد بايد بر عيالش در هزينه وسعت بخشد .
عبادت به فراوانى روزه و نماز نيست ، بلكه عبادت بسيار انديشيدن در كار خدا است .
نظافت از اخلاق انبياست . امين به تو خيانت نكند ، اما تو خائن را امين شمردى . خاموشى يك باب از ابواب حكمت است . خاموشى دوستى مىآورد و به راستى راهنماى هر خيرى است . برادر بزرگتر به منزله پدر است . دوست هر كس عقل او و دشمنش جهل اوست .
مهرورزى با مردمان نيمى از خردمندى است . همانا خداوند قيل و قال و تباه كردن مال و بسيار خواهش كردن را دشمن دارد . خرد انسان مسلمان كامل نگردد مگر آنكه ده خصلت در او باشد : از او اميد خير برود ، از بدى او در امان باشند ، خوبى اندك ديگرى را بسيار داند ، خوبى بسيار خود را كم شمارد ، هر چه از او خواهند دلتنگ نشود ، در عمر خود از پى علم رفتن خسته نگردد ، فقر در راه خداوندش از توانگرى نزد او محبوبتر باشد ، خوارى در راه خدايش از عزت با دشمنش محبوبتر باشد ، گمنامى را از شهرت خواهانتر باشد سپس فرمود : دهم و دهم چيست ؟ پرسيدند : دهمين خصلت چيست ؟ فرمود : احدى را نبيند جز آنكه گويد او از من بهتر و پرهيزكارتر است و چون مردى كه از او بدتر و پستتر باشد ببيند بگويد شايد باطن او بهتر باشد و اين خوش باطنى براى او بهتر باشد و خوبى من ظاهر است و آن براى من بهتر است و اگر كسى را بيند كه بهتر و باتقواتر از اوست براى او فروتنى كند تا به او رسد و چون چنين كرد بزرگواريش بيشتر شود و خوبىاش پاك گردد و نامش خوب شود و بر مردم زمانش برتر آيد .
احمد بن نجم از آن حضرت دربارهء عجبى كه عمل را فاسد مىكند پرسيد : آن حضرت فرمود : عجب را درجاتى است : يكى آنكه كردار بد بنده در نظرش خوب جلوه كند و آن را خوب بداند و پندارد كار خوبى كرده است . و يكى آنكه بندهاى به خداوند ايمان آورد و بر خدا منت نهد با آن كه خداوند بايد در اين باره بر او منت گذارد .
از بهترين بندگان از آن حضرت پرسش شد : فرمود : آنان كسانىاند كه چون نيكى كنند ، خوشحال شوند و چون بدى كنند ، آمرزش طلبند و هرگاه چيزى به آنان داده شود سپاس گزارنده و هرگاه به بلا دچار گردند صبر كنند و هرگاه خشم كنند درگذرند . از حد توكل از آن حضرت سؤال شد . فرمود : توكل آن است كه از كسى جز از خدا نترسى . و نيز فرمود : ايمان چهار پايه دارد : توكل بر خدا و رضا به قضاى او و تسليم شدن به امر خدا و واگذاشتن كار به خدا .
صله رحم كن گرچه با جرعهاى آب باد . و برترين چيزى كه بدان صله رحم مىشود خوددارى از آزار و اذيت به ارحام است . در قرآن آمده است كه « صدقات خود را با منت نهادن و آزار دادن
سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 198
مساهمون: على حجت كرمانى
ص١٩٨