سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 177

شتافت و به حكم خداوند ضربتى بر آن مرد زد و وى را از پاى در آورد . سپس موسى گفت اين جنگ و جدل ميان آن دو نفر از كردار شيطان بود نه آنچه موسى انجام داده بود . و سپس در دنبال گفتار خود آورد كه شيطان دشمن گمراه كنندهء آشكار است . مأمون پرسيد پس معناى اين سخن موسى چيست كه گفت : « پروردگارم ! من به خود ستم كردم پس مرا پنهان كن « 32 » » . امام ( ع ) پاسخ داد : من با آمدن به اين شهر خود را در بد جايگاهى گرفتار ساخته‌ام پس مرا از چشم دشمنانت مخفى كن تا بر من دست نيابند و مرا نكشند و در دنبال آيه است كه « خدا هم او را آمرزيد كه او پنهان كنندهء مهربان است « 33 » » . موسى گفت : پروردگارا به سبب اين نعمتى كه به من داده‌اى ، يعنى نيرويى كه با يك ضربت آن مرد را از پاى در آوردم ، من هرگز ياور مجرمان نخواهم شد « 34 » » . بلكه با اين نيرو در راه تو تلاش مىكنم تا خشنود گردى . پس موسى در آن شهر صبح كرد در حالى كه ترسان و بيمناك بود كه ناگهان آن كس كه ديروز موسى را به يارى طلبيده بود ، باز او را به دادخواهى فرا خواند موسى به وى گفت تو سخت گمراهى « 35 » » . تو ديروز جنگيدى و امروز نيز سر جنگ دارى اينك تو را ادب مىكنم و خواست به او حمله آورد كه آن مرد گفت : « اى موسى آيا چنان كه ديروز يكى را كشتى مىخواهى مرا هم بكشى تو جز گردن‌كشى در زمين قصد ديگرى ندارى و نمىخواهى از مصلحان باشى « 36 » » . مأمون گفت : خداوند به تو از سوى انبيا بهترين پاداش دهد . معناى قول موسى به فرعون كه گفت : « آنگاه چنين كردم در حالى كه از گمراهان بودم « 37 » » چيست ؟ امام رضا ( ع ) فرمود : وقتى كه موسى نزد فرعون آمد فرعون به وى گفت : « و آن فعل زشت از تو سر زد و به خدايى ما كافر بودى « 38 » » ؟ موسى پاسخ داد : « آنگاه چنين كردم كه راه را گم كردم و وارد يكى از شهرهاى تحت حكومت تو شدم . پس به خاطر ترسى كه از شما داشتم از شما گريختم پس خداوندم به من حكمتى عطا كرد و مرا از پيامبران قرار داد « 39 » » . خداوند عز و جل