سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 175

از اين درخت نخوريد نه از درختى كه همجنس آن باشد . آن دو به آن به آن درخت نزديك نشدند بلكه از درختى غير آن درخت خوردند ، چرا كه شيطان آنان را وسوسه كرد و گفت : « پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نكرد « 17 » » بلكه او شما را از غير اين درخت منع كرد و شما را از خوردن آن بازنداشت « مگر آن كه شما دو فرشته شويد يا در زمرهء جاودانگان درآييد و براى آنان قسم ياد كرد كه از خيرخواهان است « 18 » » . و آدم و حوا پيش از اين ماجرا نديده بودند كه كسى به دروغ به خداوند سوگند بخورد . « پس شيطان آن دو را به فريب و دروغ راهنمايى كرد « 19 » » و آن دو از آن درخت خوردند آنان به سوگند دروغ شيطان به خدا اعتماد كردند و اين ماجرا پيش از نبوت آدم بوده و جزو گناهان كبيره‌اى به حساب نمىآيد كه آدم را مستحق عذاب كند . بلكه اين از گناهان صغيره‌اى بود كه پيامبران پيش از بعثت مرتكب آن مىشوند و خدا هم از آن در مىگذرد . چون خداوند آدم را برگزيد و او را پيامبر قرار داد ، ديگر مرتكب گناه ، چه صغيره يا كبيره ، نشد و خداوند عز و جل فرموده است : « و آدم پروردگارش را سر پيچيد پس گمراه شد سپس پروردگارش او را برگزيد پس آدم توبه كرد و آنگاه هدايت يافت « 20 » » و خداوند نيز فرموده است : « همانا خدا آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد « 21 » . » مأمون پرسيد : پس معناى اين سخن خداوند چيست كه فرمود : « پس چون به آن پدر و مادر فرزندى صالح عطا شد او را شريكان خود در آنچه به آنها عطا گرديد قرار دادند « 22 » » امام رضا ( ع ) به او فرمود : حواء فرزندى براى آدم آورد و آدم و حواء با خداوند عهد بستند و گفتند : « اگر به ما فرزند صالحى دهى از سپاسگزاران خواهيم بود پس چون خداوند فرزند صالحى به آنان عطا كرد « 23 » كه خلقتى نيكو و به دور از آفت داشت . آنچه خداوند به آن دو داد دو صنف بود يكى مذكر و ديگرى مؤنث . پس آن دو صنف را براى خداوند تعالى قرار داد و خدا را در آنچه به آن دو داده بود ، شريك قرار دادند و مانند يك پدر و مادر خدا را سپاس نگزاردند . خدا هم فرمود : « پس خداى برتر است از آنچه به او شرك مىورزند « 24 » » مأمون با شنيدن اين پاسخها گفت : گواهى مىدهم كه تو به حقيقت فرزند رسول خدايى . اينك از اين فرمايش خداوند عز و جل در حق ابراهيم كه گفت : « پس چون شب او را فرا گرفت ستاره‌اى