برخى از مواعظ و حكم آن حضرت به نقل از تذكرهء ابن حمدون
موسى بن جعفر ( ع ) فرمود : دانش مردم را در چهار چيز يافتم : نخست آن كه پروردگارت را بشناسى ، دوم آن كه بشناسى براى تو چه كرده ، سوم آن كه بشناسى از تو چه مىخواهد و چهارم آن كه بدانى چه چيز تو را از دينت به در مىبرد .
معناى اين چهار دانش
اول : وجوب شناخت خداوند تعالى كه اين لطف است .
دوم : شناخت نعمتهايى كه به تو داده است تا به خاطر آنها شكر و عبادت او را به جاى آورى .
سوم : بدانى از تو در واجباتى كه تو را بدانها فرا خوانده تا با انجام آنها استحقاق گرفتن پاداش او را داشته باشى ، از تو چه مىخواهد .
چهارم : بدانى كه چه چيزى تو را از اطاعت خداوند بيرون مىكند تا از آن اجتناب ورزى .
مواعظ و حكم آن حضرت به نقل از كشف الغمة
هر كس دو روزش يكسان باشد ، زيان كرده است و آن كه دومين روزش بدتر از اولين آنها باشد ملعون است و كسى كه در خود افزونى نبيند در نقصان است و آن كه به نقصان مىگرايد مرگ براى او بهتر از زندگانى است .
مواعظ و حكم آن حضرت به نقل از تحف العقول
اندوه زياد پيرى را باعث مىشود . عجله ، كجخويى است . كمى عيال يكى از دو آسانيهاست . هر كس پدر و مادرش را ناراحت كند ، آنان را ناسپاسى كرده است . مصيبتى كه به صاحبش اجر داده مىشود ، مصيبت نيست . استرجاع به وقت رسيدن آسيب است .
احسان به جا نيست مگر نزد ديندار يا صاحب حسب . خدا كمك را به اندازهء هزينه نازل مىكند . هر كس ميانه روى پيشه كند و قناعت ورزد نعمت براى او مىماند و آن كه تبذير كند و اسراف پيشه گيرد نعمت از كفش بيرون رود . دادن امانت و راستگويى روزى مىآورند و خيانت و دروغگويى ، تنگدستى و نفاق .