خداوند به همدانيان بهشت را به عنوان پاداش عنايت كند ، زيرا آنان در روزهاى سخت به منزلهء تيرهايى كشنده براى دشمنند .
پس اگر نگهبان بهشت مىبودم به همدان مىگفتم به آسودگى در آن درآييد .
ابن شهر آشوب در مناقب به نقل از امالى نيشابورى آورده است كه على ( ع ) در هنگام رزم با عمرو بن عبد ود فرمود :
اى عمرو ! به راستى تو با سواركارى با همت روبهرو شدى كه هنگام رويارويى قدمها را پشت هم برمىدارد . ( يعنى از ميدان جنگ نمىگريزد و همچنان پىگير جنگ خواهد ماند ) .
او به دين پروردگار و يارى او و به هدايت و شرايع اسلام ، فرا مىخواند . تا آنجا كه مىفرمايد :
قريش را با تمام سرانگشتانشان مشاهده كردم و در اين جنگها كسى نمىتواند جانشين من شود .
جامع ديوان آن حضرت پس از آن ، اين بيت را افزوده است :
كسى كه از دودمان هاشم از نورى پاك است و آنان پاكشدگان و تاج دارندگان بزرگوارند .
و پس از دومين بيت آورده است :
با شمشيرى هندى و بران و آب داده شده كه به تيزيش شكافها را از هم مىدرد .
و محمد ( ص ) در ميان ما ، گويا پيشانيش چون خورشيدى است كه از ميان ابر پرتو افشانى مىكند .
و خدا ياريگر دين و پيامبرش ( ص ) و ياور هر موحد پيشگام است .
فصلهاى گزيده از مجالس و عيون و محاسن
مرتضى در الفصول المختاره من المجالس و العيون و المحاسن شيخ مفيد و نيز ابن شهر آشوب در مناقب گفتهاند كه چون على ( ع ) عمرو بن عبد ود را كشت ، فرمود :
با شمشير بر مخ او زدم با ضربتى برّان و تباهكننده .
من على صاحب شمشير برنده و صاحب حوض در قيامت هستم .
برادر رسول خدا ( ص ) كه صاحب نشان است و به هنگامى كه بر سرم عمامه مىپيچيد فرمود :
تو همان كسى هستى كه پس از من امامت براى او باشد .
ابن صباغ در فصول المهمه گويد كه على ( ع ) فرمود :
اگر خواهى با فراخى زندگى كن و اگر خواهى به تنگى ولى در دنيا از غم گريزى نيست .
دنياى تو به اندوهها مقرون است و دنيا بدون اندوه طى نشود .