از آن هر يك از پادشاهان و فرمانروايان در عمارت قبر آن حضرت و اهداى اشياى گرانبها به آن مكان ، اقداماتى به انجام رساندند . سلطان عبد العزيز عثمانى دو شمعدان بزرگ نقرهاى كه طلاكوبى شده بود ، در زيباترين شكل ، به مرقد على ( ع ) و مرقد امام حسين ( ع ) و به مرقد امامانى كه در كاظمين به خاك سپرده شدهاند و نيز به مرقد شيخ عبد القادر گيلانى ، اهدا كرد .
ديوارهاى نجف
چون نجف در كنار صحرايى متصل به صحراى شام قرار گرفته بود و هر آن انتظار حملهء اعراب و ديگران به آن شهر مىرفت ، پادشاهان و فرمانروايان شيعه در حفاظت از اين شهر و عقب راندن متجاوزان تلاشى فراوان از خود نشان مىدادند . از اينرو آنان ديوارهايى در اطراف شهر نجف كشيده بودند و هرگاه زمان اقتضا مىكرد به تجديد بناى آنها مىپرداختند .
ديوار اول
اين ديوار به وسيلهء فنا خسرو بن بويهء ديلمى پادشاه عراق ، در ميان سالهاى 367 ه تا 372 ه كه به كار عمارت قبر شريف على ( ع ) اشتغال داشت ، ساخته شد .
ديوار دوم
بنابر قول ابن اثير و ديگران اين ديوار به وسيلهء حسن بن سهلان وزير سلطان الدوله بن بويه ديلمى ، در سال 400 ه ساخته شد . گويند وى بيمار شد پس نذر كرد اگر بهبود يابد ديوارى به دور شهر بكشد . چون وى سلامت خود را بازيافت فرمان داد تا ديوارى به گرداگرد شهر بكشند . حال ممكن است وى ديوار اول را خراب كرده و ديوار ديگرى ساخته يا آنكه ديوارى بزرگتر از ديوار اول بنا كرده و آنگاه نخستين ديوار را از بين برده است .
ديوار سوم
چنان كه در كتاب بستان السياحه آمده است اين ديوار را برخى از پادشاهان هند بنيان كردند . گفته مىشود اين ديوار بزرگتر از ديوار دوم بود . گفته مىشود نادر شاه هنگامى كه به نجف آمد دستور داد دور شهر را ديوار بكشند . تاريخ ورود نادر شاه به نجف را سال 1156 ه ذكر كردهاند و بعيد نيست كه او ديوار دوم را تعمير و اصلاح كرده باشد .