فصل [ پنجم ] [ در آداب دو ركعت نماز فجر ]
و بعد از فارغ شدن تو از مفردهء وتر و آنچه متعلّق است به آن از ادعيه و آداب ، برخيز از جهت گزاردن دو ركعت نافلهء صبح . و اين دو ركعت را دساستين نامند بواسطهء آنكه پنهانند در نماز شب ، چنانچه روايت كرده است شيخ الطائفة در كتاب « تهذيب » به سند صحيح از ثامن ائمهء هدى امام رضا - عليه التّحيّة و الثّناء - كه آن حضرت فرمودهاند :
احشوا بهما صلاة اللّيل .
يعنى : « پر كنيد جوف نماز شب را به اين دو ركعت » . مراد آنكه نافله صبح را با نافلهء شب بايد گزاردن .
و ظاهر اينست كه وقت آن مىكشد تا پيدا شدن سرخى مشرق ، چنانچه بعض از روايات متضمّن آنست ، و جمعى از علماء ما - قدّس اللَّه أرواحهم - قائل به آن شدهاند ، اگر چه افضل اوقات اين دو ركعت ميانهء دو فجر است .
و بخوان در ركعت اول بعد از حمد سورهء
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
، و در ركعت دوم بعد از حمد سورهء
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
. پس چون سلام دهى رو به قبله بر پهلوى راست بخواب مانند كسى كه او را در لحد خوابانند ، و جانب راست رو را بر دست راست بگذار ، و اين دعا بخوان :