محمّد باقر عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت در هر سه ركعت وتر سورهء قل هو اللَّه احد مىخواندهاند » .
و چنانچه روايت كرده است شيخ بزرگوار مشار اليه در كتاب مذكور معتمد عليه به سند موثّق از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرمودهاند :
كان رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله يصلّى ثمان ركعات الزّوال ، و اربعا الاولى ، و ثمان بعدها ، و اربعا العصر ، و ثلاثا المغرب ، و اربعا بعد المغرب ، و العشاء الآخرة اربعا ، و ثمانى صلاة اللّيل ، و ثلاثا الوتر ، و ركعتى الفجر ، و صلاة الغداة ركعتين
« 1 » - الحديث .
يعنى : « حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به اين طريق نماز مىگزاردند كه هشت ركعت زوال كه نافلهء پيشين باشد بجا مىآوردند ، و چهار ركعت نماز ظهر ، و بعد از آن هشت ركعت نافلهء عصر ، و چهار ركعت نماز عصر ، و سه ركعت نماز مغرب و بعد از آن چهار ركعت نافلهء آن ، و چهار ركعت نماز عشاء آخر كه نماز خفتن باشد ، و هشت ركعت نماز شب ، و سه ركعت وتر ، و دو ركعت نافلهء فجر ، و دو ركعت نماز صبح - الحديث » .
و چنانچه روايت كرده است رئيس المحدثين به سند صحيح از حفص بن سالم حنّاط - به حاء بىنقطه و نون - كه گفت :
سمعت ابا عبد اللَّه عليه السّلام يقول :
لا بأس ان يصلّى الرّجل ركعتين من الوتر ثمّ ينصرف فيقضى حاجته ثمّ يرجع فيصلّى ركعة .
يعنى : « شنيدم كه امام جعفر صادق عليه السّلام مىگفتند : باكى نيست از آنكه شخصى دو ركعت از وتر بگزارد و بعد از آن پى كارى رود و حاجت خود را بر آورد پس از آن بر گردد و يك ركعت ديگر وتر را بجاى آورد » .
و امثال اين احاديث كه دلالت دارد بر آنكه اطلاق وتر بر مجموع سه ركعت است نه بر ركعت سيّم تنها بسيار نقل شده است ، و امّا اينكه اطلاق وتر بر ركعت
هامش
( 1 ) در حديث شريف يك ركعت نافلهء عشاء ذكر نشده است .