نماز نخواهد شد ، و هر يك از نمازى عليحده خواهد بود ، پس مىبايست كه در هر يك از آن دو نماز فاتحه مثنّى مىشده باشد . بلى كلام مذكور چنانچه مخفى نيست گاهى دافع ايراد مشهور تواند بود كه حمل كنيم آن را بر آنچه در بعض از روايات وارد است و مفتى به بعض از مشايخ فقهاء ماست كه تجويز گزاردن اين هر سه ركعت را به يك سلام كردهاند ، پس درين صورت كلام مذكور بر مدّعا منطبق گردد و دافع اعتراض مشهور شود .
و مخفى نماند كه در تعليقات بعض از فضلا به نظر احقر رسيده كه مصنّف - قدّس سرّه - نيز در تفسيرى كه موسوم به « عروة الوثقى » است و از مصنّفات اوست بعد از ذكر كلام مذكور متفطّن به اين ايراد شده در حاشيه استدراك توجيه آن چنانچه ذكر يافت نموده است ، رجوع به آنجا بايد نمود تا صدق مقال و حقيقت حال بر وجه كمال ظاهر شود - و اللَّه أعلم بحقيقة الامور » .
و بخوان در هر ركعت از دو ركعت شفع بعد از حمد سورهء توحيد ، و اگر خواهى در ركعت اول
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
، و در ركعت دوم
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
بخوان ، و بعد از سلام دادن اين دعا بخوان :
[ دعاى بعد از نماز شفع ]
الهى تعرّض لك في هذا اللّيل المتعرّضون ، و قصدك فيه القاصدون ، و امّل فضلك و معروفك الطّالبون ، و لك في هذا اللّيل نفحات و جوايز ، و عطايا و مواهب ، تمنّ بها على من تشاء من عبادك ، و تمنعها من لم تسبق له العناية منك ، و ها انا ذا عبدك الفقير اليك ، المؤمّل فضلك و معروفك ، فان كنت يا مولاى تفضّلت في هذه اللّيلة على احد من خلقك ، و عدت عليه بعائدة من عطفك ، فصلّ على محمّد و آله الطّيّبين الطّاهرين ، الخيّرين الفاضلين ، و جد علىّ بطولك و معروفك يا ربّ