شده و نسخهء مزبور قبلا در تصرف و تملك ديگران بوده و دو جاى پشت ورق اوّل كتاب نوشته شده : عرض شد فى سنة 974 پانزدهم جمادى الاول و در جاى ديگر عبارت عرض شد دوم محرم الحرام 990 و به هر حال اين نسخه به شمارهء 351 ثبت كتابخانهء انجمن آسيايى بنگال است . خط آن نازيبا و ناخوانا كه به علت فرسودگى فوق العاده و موريانهزدگى به زحمت صفحات آن وصالى و صحافى شده و خواندن بعض صفحات با زحمت مقدور مىشود . در پايان اين نسخه نام كاتب نوشته شده « . . .
احمد الهاشمى » و به قراين محتمل است كه خط مؤلف بوده باشد . آنچه مسلم است اين نسخه به وسيله كاتب حرفهاى كتابت نشده و به باطله نويس بيشتر شباهت دارد تا به يك نسخه خطى منظم . در متن و حاشيه اصلاحاتى شبيه به خط متن به عمل آمده .
با توجه به اين نكته كه به اعتبار ديباچهء كتاب مؤلف معترف است در سن كهولت به تأليف كتاب اقدام نموده ، كتاب خود را لب لباب روضة الاحباب معرفى كرده و نسخهء خطى روضة الاحباب كه به خط مؤلف در 903 نوشته شده ، در كتابخانهء آستان قدس موجود است و فوت جمال الدين عطاء الله در 911 بوده ، دور نيست كه نسخهء آثار احمدى كه در 964 كتابت شده باطله نويس يا نسخهء مكرر به خط مؤلف باشد .
آنچه براى اهل تحقيق ارزش دارد ، آن است كه اين نسخه قديمترين نسخهاى است كه فهرستنويسان داخلى و خارجى سراغ كردهاند .
هرگاه با قراين ضعيف كه در دست است علوى بودن احمد بن تاج الدين حسن مؤلف آثار احمدى به ثبوت برسد احتمال آنكه احمد الهاشمى كاتب نسخه سال 964 همان احمد بن تاج الدين حسن مؤلف آثار احمدى است ، قويتر مىشود .
هر چند قراين و شواهد ضعيف براى اهل تحقيق قابل اعتنا نيست ولى تا دليل قاطع به دست نيايد قرينه ضعيف را نمىتوان ناديده گرفت .
قراين قابل ذكر آنكه مىدانيم دربار امير علىشير نوايى در هرات كانون فضلا و نويسندگان و گويندگان زمان بوده اهل فضل و دانش در نزد امير علىشير قرب و منزلتى داشتهاند . در احوال جمال الدين عطاء الله مؤلف روضة الاحباب نوشته شده كه وى
آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار ' ع '" ) ( فارسي ) " — صفحة 13
مساهمون: أحمد بن تاج الدين استرآبادى
ص١٣