صاحب الذّريعة احتمال داده برادر سلطان محمد بن تاج الدين حسن صاحب تحفة المجالس باشد . اولين بار در كتابخانهء شخصى مرحوم پدرم نسخهاى خطى از آثار احمدى را ديدم ، به قطع 22 * 14 هر صفحه 17 سطر در كاغذ زرد رنگ صيقلى نوشته ، تذهيب سادهاى در حاشيه دارد كه به مرور ايام كم رنگ شده . صفحهاى از ديباچه و چند سطر از آخر كتاب و سه صفحه در محل داستان خواستگارى محمد ( ص ) از خديجه ساقط شده . كاتب مرتكب اشتباهى بزرگ شده كه موجب سرگردانى است و آن اينكه نام كتاب را به جاى كلمه « احمدى » ، « محمدى » ضبط كرده و نسخهء كتاب « آثار محمدى » معرفى شده . اين اشتباه منحصر به نسخه فوق است و در ساير نسخهها همه جا « آثار احمدى » ضبط است .
در هيچيك از فهرستها كتابى به نام « آثار احمدى » ثبت نشده و لذا براى كسانى كه آشنايى با نسخه آثار احمدى نداشته باشند اين تصور حاصل مىشود كه به نسخهاى منحصر بفرد دست يافتهاند و حال آنكه خط تذهيب حاكى از آن است كه نسخه به دست كاتب حرفهاى و حسب الفرموده از روى نسخه ديگر نوشته شده است .
نشريهء كتابخانه مركزى دانشگاه تهران به اعتبار ديباچهاى كه مؤلف بر كتاب آثار احمدى نوشته آن را خلاصهء روضة الاحباب تأليف جمال الدين عطاء الله دشتكى شيرازى معرفى كرده و در فهرست مشار نوشته شده كه اين كتاب در حاشيهء تحفة المجالس به سال 1274 در دسترس است . و در آن كتاب فقط رواياتى درباره كرامات و معجزات از كتاب آثار احمدى نقل شده است و آنچه براى من مسلم است آنكه نسخهء آثار احمدى تاكنون بچاپ نرسيده ( است ) .
ساير نسخهها
: 1 - نسخهاى به قطع 27 * 17 هر صفحه 21 سطر با جلد چرمى سرخ كه تاريخ كتابت آن 964 قيد شده و در تاريخ 27 ماه صفر سال 992 جمع كتابخانهء عامرهء هند