آقابزرگ تهرانى احتمال داده است كه وى برادر سلطان محمد بن تاج الدين نويسندهء تحفة المجالس باشد و اين احتمال از اين رو تقويت مىشود كه كه سلطان محمّد از آثار احمدى مكرر نقل قول مىكند .
نويسنده عنوان كتاب را از نام خود گرفته است . وى در آغاز كتاب مىگويد : از هنگام جوانى هرگاه كه اتّفاق مىافتاد و مطالعهاى در شرح حال سرور پيامبران مىكردم ، مطالبى از خواندهها فراهم مىآمد در اين ميان گروهى از دوستان از من خواستند تا كتابى در اين باب فراهم آورم . از اين رو اين كتاب را كه شامل روايتهاى گوناگون و گفتارهاى مختلف بود گرد آوردم و در اين زمينه از كتاب روضة الاحباب [ نوشتهء جمال الدين عطاء اللّه دشتكى شيرازى به سال 903 ق ] سود بردم . برخى اين كتاب را خلاصهء روضة الاحباب انگاشتهاند ولى اسماعيل آموزگار و على شريعتى كه اين دو را به دقّت با هم سنجيدهاند گفتهاند : همان سان كه نويسندهء آثار احمدى در ديباچهء كتاب يادآورى كرده روضة الاحباب داراى تفصيل بسيار است و مؤلف آثار احمدى به عنوان يك سند معتبر از آن بهره جسته ولى حتى يك عبارت كوتاه نيز عينا از آن در كتاب خويش نقل نكرده است . آنچه ميان اين دو مشترك است فقط يك رباعى است .
آثار احمدى حاوى بخشى از تاريخ اسلام است كه در آن زندگينامهء پيامبر اسلام ( ص ) و جنگهاى وى و در پايان اندكى از زندگينامهء امامان دوازدهگانهء شيعيان ياد شده است . در اين كتاب غيبت امام زمان ( ع ) با دو دليل اثبات گشته و بيان شده است كه برخى شهرهاى مغرب زمين در اختيار اوست .
آثار احمدى بر خلاف آنچه برخى مانند خانبابا مشار گمان بردهاند ، تاكنون به چاپ نرسيده است . كهنترين نسخهء خطى آن كه برخى با احتمالى ضعيف آن را به خط مؤلف انگاشتهاند مورخ سال 924 قمرى است كه در كتابخانهء انجمن آسيائى بنگال است . . .
هنگامى كه مؤلف دست به كار نگارش كتاب شده پايگاهى بىطرفانه برگزيده و از برادران مسلمان خود به احترام ياد كرده و در سخن گفتن از رجال صدر اسلام همواره جملهء « رضى الله عنه » را افزوده است ولى در نسخههاى ديگر كه در اوايل سدهء يازدهم قمرى كتابت شده است نسخهنويسان ، بىپروايى ويژهاى نشان دادهاند
آثار احمدى ( تاريخ زندگانى پيامبر اسلام و ائمه اطهار ' ع '" ) ( فارسي ) " — صفحة 10
مساهمون: أحمد بن تاج الدين استرآبادى
ص١٠