خدا ( ص ) » نقل نموده است « 455 » .
از اين گروه ، بايد « عبد اللّه بن حرّ فارسى » را بر شمرد . او كتابى در حديث دارد . در اين كتاب ، احاديثى كه « على ( ع ) » از « رسول خدا ( ص ) » نقل نموده ، جمعآورى كرده است « 456 » .
از اين افراد ، « اصبغ بن نباته » - يار پاكباختهء « امير مؤمنان ( ع ) » و از پيوستگان سخت به آن حضرت - مىباشد . همو كه « عهد نامهء مالك اشتر » و « وصيّت امام على ( ع ) به فرزندش محمّد » را نقل نموده است .
اصحاب ما ، اين دو را با « سند صحيح » از نامبرده نقل مىنمايند « 457 » .
از جملهء اين افراد ، « سليم بن قيس هلالى » - يار « امير مؤمنان ( ع ) » - است . « سليم » از « امام ( ع ) » و از « سلمان فارسى » نقل حديث نموده . وى كتابى دربارهء « امامت » دارد كه « امام محمد بن ابراهيم نعمانى » در كتاب « الغيبة » از آن نام برده و گفته است : در اين « حقيقت » بين تمام دانشمندان و علماى « شيعه » و ناقلان حديث ، گفتگوئى نيست كه « كتاب سليم بن قيس » يكى از « كتب اصلى » است كه حاملان علم و راويان « احاديث اهل بيت ( ع ) » - از همان قديم الايّام - آن را نقل نموده و مورد اعتمادشان بوده است .
اين كتاب ، يكى از همان « كتابهاى اصلى » است كه « شيعه » به آن مراجعه مىكند و مورد اعتمادش مىباشد « 458 » .
هامش
( 455 ) رجوع كنيد به رجال ( نجاشى ) ص 6 .
( 456 ) رجوع كنيد به رجال ( نجاشى ) ص 6 .
( 457 ) رجوع كنيد به رجال ( نجاشى ) ص 6 .
( 458 ) رجوع كنيد به كتاب تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام ( علّامه صدر ) ص 282 ط عراق .