« معارضه » تصريح كردهاند .
« بخارى » در صحيح خود ، از « ابن عباس » آورده كه : « يوم الخميس و ما يوم الخميس ! » ( روز پنجشنبه ، چه روز پنجشنبهاى ! ) آنگاه « ابن عباس » آن قدر گريه كرد كه سنگريزههاى جلويش تر شد ، سپس اضافه كرد :
روز پنجشنبه ، درد بر پيامبر ( ص ) سخت گرفت ، فرمود : « كاغذى بياوريد ! تا براى شما نوشتهاى بنويسم كه پس از آن هرگز گمراه نشويد . » آنگاه به « نزاع » پرداختند - در حالى كه نبايد در پيش پيامبر « نزاع » نمود - در اين وقت گفتند : « هجر رسول اللّه » ( پيامبر عقلش را از دست داده ) ! پيامبر ( ص ) فرمود : « دعونى فالذّى انا فيه خير ممّا تدعونى اليه » ( مرا واگذاريد ! در همين حالى كه هستم برايم بهتر است تا آنچه مرا به آن مىخوانيد . ) و پيامبر به سه چيز هنگام مرگ وصيّت كرد ، فرمود : مشركان را از « جزيرة العرب » اخراج نماييد ! به هيئتهائى كه به مدينه مىآيند آنطور كه من جايزه مىدادم جايزه دهيد ! ( راوى گفته است : ) سومى را فراموش نمودهام .
اين حديث را « مسلم » در صحيح خود ، آورده و « احمد » در « مسند » از « ابن عباس » نقل نموده است . سائر محدّثان نيز آن را نقل كردهاند « 360 » .
هامش
( 360 ) رجوع كنيد به صحيح ( بخارى ) كتاب الجهاد و السير باب جوائز الوفد ج 4 ص 85 ط مطابع الشعب ، صحيح ( مسلم ) كتاب الوصية ج 11 ص 89 - 94 ط مصر با شرح نووى ، مسند ( احمد بن حنبل ) ج 3 ص 286 ح 1935 ( با سند صحيح ) و ج 5 ص 45 ح 3111 ط دار المعارف مصر .