و نيز « ابن سعد » از « امام زين العابدين علىّ بن الحسين ( ع ) » نقل كرده كه : « سر رسول خدا ( ص ) بر دامن على ( ع ) بود كه از دنيا رحلت فرمود « 328 » » .
اخبار در اين باره ، از سائر « ائمهء عترت » ( عليهم السّلام ) « متواتر » است . علاوه ، عدهء زيادى از كسانى كه آنها را به عنوان « امام » قبول ندارند ، به اين مطلب اعتراف دارند ، حتّى « ابن سعد » از « شعبى » آورده كه : پيامبر ( ص ) در حالى كه سرش بر دامن على بود وفات يافت و على او را غسل داد « 329 » .
امير مؤمنان ( عليه السلام ) خود ، اين مطلب را در حضور همهء مردم در خطبهها مىفرمود ؛ كافى است خطبهء ذيل را ملاحظه فرماييد :
« اصحاب و ياران رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كه حافظان و نگهداران اسرار او هستند - به خوبى مىدانند كه من حتّى يك لحظه به مبارزه با ( احكام و دستورات ) خدا و پيامبر برنخاستهام ؛ بلكه با در كف گذاشتن جان خود ، در صحنههاى نبردى كه شجاعان ، قدمهايشان مىلرزيد و پشت نموده فرار مىكردند ، با حضرتش مواسات كردم ؛ و اين ، شجاعتى است كه خداوند مرا به آن اكرام فرموده است .
رسول خدا ( ص ) در حالى كه سرش بر سينهام قرار داشت ، قبض روح گرديد و جانش در دستم جريان پيدا كرده آن را به چهره كشيدم . من متصدّى غسل
هامش
( 328 ) رجوع كنيد به الطبقات الكبرى ( ابن سعد ) ق 2 ج 2 ص 51 ط ليدن .
( 329 ) رجوع كنيد به الطبقات الكبرى ( ابن سعد ) ق 2 ج 2 ص 51 ط ليدن .