آن حضرت بودم و فرشتگان مرا يارى كردند . در و ديوار خانهاش به ضجّه درآمده بودند ؛ گروهى ( از فرشتگان ) به زمين مىآمدند و گروهى به آسمان مىرفتند ؛ گوش من از صداى آهستهء آنان كه بر آن حضرت نماز مىخواندند خالى نمىشد ؛ تا آنگاه كه او را در ضريح خود ، در خاك سپرديم . بنابراين ، چه كسى به آن حضرت به هنگام حيات و مرگ از من سزاوارتر است « 330 » ؟ ! »
و نيز در سخن ديگرى به هنگام دفن « سيّدهء زنان ، فاطمه ( عليها السّلام ) » چنين فرمود :
« اى رسول خدا ! از جانب من و دخترت كه هم اكنون در جوارت فرود آمده و به سرعت به تو ملحق شده است ، سلام ! اى پيامبر ! از فراق دختر برگزيده و پاكت ، پيمانهء صبرم لبريز شده و طاقتم از دست رفته ، امّا پس از روبرو شدن با مرگ و رحلت تو هر مصيبتى به من برسد كوچك است . ( فراموش نمىكنم ) با دست خود ، تو را در ميان قبر قرار دادم ، و هنگام رحلت سرت بر سينهام بود كه قبض روح شدى - انّا للّه و انّا اليه راجعون « 331 » ! »
طبق حديث صحيحى كه رسيده ، « امّ سلمه » مىگويد : ( به آن كسى كه معتقدم سوگند ! « على » از همه كس به رسول خدا ( ص ) نزديكتر بود .
يك روز صبح از آن حضرت عيادت كرديم ، مرتّب مىپرسيد : « على »
هامش
( 330 ) رجوع كنيد به نهج البلاغه ، خطبه 195 با شرح ( محمد عبده ) ص 380 ط مصر و با شرح ( ابن ابى الحديد ) ج 10 ص 190 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل .
( 331 ) رجوع كنيد به نهج البلاغه ، خطبه 200 با شرح ( محمد عبده ) ص 389 ط مصر و با شرح ( ابن ابى الحديد ) ج 10 ص 265 ط مصر با تحقيق محمد ابو الفضل .