« شيعيان » در اين روز براى نماز واجب و نافله ، تلاوت قرآن ، دعاهاى رسيده به خاطر سپاس خداوند بر اكمال دين و تمام شدن نعمت با « امامت امير مؤمنان ( ع ) » ، به مساجد روى مىآورند ، سپس دسته دسته به ديدار و عيد مباركى يكديگر مىروند ، صلهء رحم انجام مىدهند ، خوشحال و مسرورند ؛ با انجام نيكى و ادخال سرور بر خويشاوندان و همسايگان ، به خداوند تقرّب مىجويند . آنها هر سال در اين روز به زيارت « مرقد امير مؤمنان ( ع ) » مىروند ، جمعيّت زائر آن حضرت در اين روز در كنار ضريحش از صد هزار كمتر نيست ؛ از همه جا مىآيند ، مىآيند تا خدا را عبادت كنند - همانطور كه ائمهء آنها در اين روز خداى
هامش
- ابراهيم كوفى از قرن سوّم ) ص 12 ط الحيدريه ، الكافى ( ثقة الاسلام كلينى ) ج 4 ص 148 ح 1 و ص 149 ح 3 ط جديد تهران ، مطالب السئول ( ابن طلحهء شافعى ) ج 1 ص 44 ط نجف ، بحار الانوار ( علّامهء مجلسى ) ج 37 ص 109 باب 52 ح 2 ، 40 ، 46 ، 53 و 54 و ج 98 ص 298 باب 4 ح 1 و 6 ط جديد تهران ، امالى ( شيخ صدوق ) ص 111 ، الخصال ( شيخ صدوق ) ص 240 و ثواب الاعمال ( شيخ صدوق ) ص 74 .
- البته « عيد غدير » اختصاص به « شيعيان اهل البيت » نداشته بلكه اكثر مسلمانان در زمانهاى گذشته « روز غدير » را عيد داشتهاند چنان كه در الغدير ( علّامهء امينى ) ج 1 ص 267 نقل نموده از : الآثار الباقية في القرون الخاليهء ( بيرونى ) ص 334 ، مطالب السئول ( ابن طلحهء شافعى ) ج 1 ص 44 ط نجف ، وفيات الاعيان ( ابن خلكان ) ج 1 ص 60 در ترجمهء المستعلى بن المستنصر و ج 2 ص 223 در ترجمه و شرح حال المستنصر باللّه العبيدى .