نصر مى گويد : يحيى بن يعلى ، از اصبغ بن نباته نقل مى كرد كه مى گفته است : مردى پيش على عليه السلام آمد و گفت : اى امير المومنين اى قوم كه با آنان جنگ مى كنيم ، دعوتمان يكى است و پيامبرمان يكى و نماز و حج ما هم يكسان است ، بر آنان چه نامى بگذاريم گفت : آنان را همان گونه نام بگذار كه خداوند در كتاب خود نام نهاده است . گفت : من تمام مطالبى را كه در قرآن آمده است نمى دانم . على ( ع ) گفت : مگر نشنيدهاى كه خداوند متعال در قرآن چنين فرموده است : « اين پيامبران را برخى را بر برخى ديگر برترى دادهايم » تا آنجا كه مى فرمايد : « و اگر خداى مى خواست پس از فرستادن پيامبران و معجزاتى آشكار كه براى مردم آمد با يكديگر جنگ و دشمنى نمى كردند ، ولى با يكديگر اختلاف كردند . برخى از ايشان ايمان آوردند و برخى كافر شدند » .
پس چون اختلاف افتاد ، ما به سبب آن كه نسبت به خدا و پيامبر و قرآن و حق سزاوارتريم كسانى هستيم كه ايمان آوردند و آنان كسانى هستند كه كافر شدند و خداوند جنگ با ايشان را خواسته است . بنابراين بر طبق خواست و اراده خداوند با آنان جنگ كن .
اين پايان جزء پنجم از شرح نهج البلاغه است . و سپاس خداوند يكتا را .
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٣٧